Yağmurlu bir gecede camdan barken,
Sen hiç hayal kurdun mu?
Issız gecelerde telefona gelecek bir mesajı,
Özlemle beklediğin hiç oldu mu?
Gözlerine uzun uzun bakıp da,
Bakışlarını başka tarafa çeviren hiç oldu mu?
Özlem nedir diye soruyorlar bana,
Bir pınar başında su içememektir.
Gözlerine bakıp bakıpta gidememektir.
Ellerini avuçlarına alıp,
Ateş gibi dudaklarını öpememektir.
Saçlarını boynuna dolayıp ,
Aradığımda, sesime ses verir misin,
Ocak ayazının üşüttüğü,
Dört duvar arası yalnızlığında;
Mendilimi versem,ellerinle siler misin,
Dinmeyen hasret gözyaşlarımı, mendilimle?
Aniden çıkıp geliversen…
Hiçbir yere gitmedim ki,sinende uyuyordum desen,
İnletirdim gecenin sessiz karanlığını,
Nasıl uyurdum bilsen, sakince senli sabahlara,
Yüreğimdeki bu amansız,dayanılmaz sızılara.
Merhem niyetine sürerdim gözlerinin ferini,
Tomurcukları açmayacak gül bahçesi beklemekten,
Usandım!
Dağlarda çiçekler açacak diyenlerin yalanlarından,
Usandım!
Bir gün büyük ülke olacağız diyenlerin riyakarlıklarından,
Usandım!
Soğuklar,kasırgalar üşütmüyor beni,
Sağanaklar ıslatmıyor, dökülen kapkara bulutlardan,
Hep seni düşünürken ben,
Güneş neden doğmuyor,sonsuz ufuklardan,
Mevsimler niçin dönmüyor.,
Özledikçe seni kan ağlıyor içim,
Beni hiç arama artık,
Ne karşılıksız sevdalarda,
Ne yalnızlığın kol gezdiği odalarda,
Ne de prangalar vurulmuş zindanlarda,
Senin yokluğunda,
Tutsak değilim artık,
Yağmur olup yağsan,
Sırılsıklam ıslatsan beni.
Rüzgar olup savursan,
Bir yaprak gibi sana beni.
Kış olup tir tir üşütsen,
Beklettiğin kapında beni.
Dün akşam seni izledim gözlerimle,
Alsancağın hayat dolu;
Belki bir dilencinin, belki bir güvercinin ayak bastığı,
Arnavut kaldırımlı, loş ışıklı yollarında.
Bir hüzünle dolaştım sessizce.
Yapmamalıydım,yapmayacaktım...
Neden yaptım ben bunları ona niye,
O sevgi dolu yüreği bir an olsun yaralarsın diye,
Düşünüp de, hiç sormadın mı acaba kendine?
Biliyorum belki affedecek beni,
Söyle! Sen nasıl affettireceksin kendini,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!