Dudaktan kalbe akan bir yoldu sanki,
Kimi zaman uçurum kimi zaman ölmekti,
Yüreğimin ırmağında akan derin sulardı,
Seni öle sevdimki yıldızlar bile kıskandı.
Karanlığa hapsedilmiş bir mahkumum şimdi yüreğinde,
Ne zaman yanacak bu ışıklar kalbinin derinliğinde,
Ben senin yaşadığın dinmeyen acılarını ,
Işık girmeyen odadaki yalnızlığını sevdim.
Umudunu yitirmeden her daim gülümseyen,
Uykusuz kalmış yeşil gözlerini sevdim.
Yaşanmış kaderin, bitmeyen kederini,
İçinde yaşatıp ölmeyen azmini sevdim
Artık telefonum çalmıyor,
Kapımdaki kuşlar eskisi gibi ötmüyor,
Yaralı gönlüm senin için artık şiir yazmıyor,
Neden,niçin diye sorma bana.
Gittin yad ellere unuttun beni,
Kalbim artık önceki gibi atmıyor.
Günler geceler geçtikçe öyle çok özlüyorum ki seni..
Bir gün, gecenin en koyu karanlığından sonra gelen şafağın söktüğü vakit gibi,
Ah! bir gelsen bana, karanlık gecelerimin ardından doğan sabah güneşi gibi,
Bir gözlerini görsem, bir de nefesini hissetsem ,
Bir de sarıldığımda hissettiğim sıcaklığı,
Bahar mevsiminde ılık ılık esen bahar rüzgarı gibi...
Sana yağmuru özletmem,
Gözlerimdeki buğu bulut olur,damlar saçlarına.
Sana İmbatı özletmem,
Nefesim rüzgar olur, dokunur saçlarına.
Sana aydınlığı özletmem,
Gözlerim güneş olur doğar ufuklarına.
Doğru söyle beni hiç özlüyor musun?
Ayrılık acısı duyup da,
Cüzdanında taşıdığın resmime hiç bakıyor musun?
Ne olur bir defa doğru söyle,
Hiç beni özledin mi?
Benim döktüğüm gözyaşı gibi,
Neden bu pişmanlık,ne yaptım ben?
Yüreğimin derinliklerine hançer saplarsın.
Yeşil gözlerinle bana bakarken sen,
Yazdıklarını bir daha okudum yeniden.
Beklemedim senden ne yüz ,ne bir kelam,
Düşünüp düşünüp bir cevap bulamadım inan,
Yoruldum artık seni beklemekten,
Hem yazıp hem de tekrar tekrar silmekten,
O kadar zor ki bunu anlatmak,
Artık yavaş yavaş sıkılıyorum seni sevmekten.
Hep böyle miydin, böyle mi olacaksın,
Hem konuşup hem aniden kaybolacaksın,
Ne güzeldi elele dolaştığımız Alsancak sokakları,
Görmüyorduk hiçbir şeyi, unutuyorduk tüm sıkıntıları.
Karşıyaka'nın bütün aşık bankları,
Sevdamızı haykırmak istiyor,
Sen yoksun diye, İzmir sana ağlıyor.
Artık sahilde oltama balıklar takılmıyor,
Bir ateş yaktım yüreğinde diye,
O ateşle yanacak mı sandın beni.
O gamzeli gülüşüne kanıp da,
Tapacak mı sandın beni.
Sen ki gönlü yalan dili yalan,
Söylediği her şey yalan dolan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!