Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Çalınınca bir eser, makâm-ı Bûselik’den...
El ayak gider be! bu, gönlü deşik, delik’den...
Saçlarıma ak düştü de bulamadım seni! ..
Kalmadı farkım şimdi, bir yaralı Elik’den...

Zamân Mavi akardı,
Çünkü Mavi bakardı!
Baktı da mı yakardı,
Adını söyleyemem,
Sormayın hiç, diyemem!

"Çocuklar gibi küsmem" demiştin ama küstün
Küssen de ne olur ki aşkım küsmenden üstün
İstersen nefret et ki nefret aşkın karşıtı
Gözlerimde gözlerin gönülde de var büstün.

Düşündüm 'Büyük Patlama'yı...
Big Bang’i yani...
Bir hacim ki minicik, nasıl patlar ki?
...
Sıkıştırırsan, dertop edip...
Doldurursan,

Sanki yeniden doğdum altmışdörtün güzünde,
Görünce gözlerini... o güzelim yüzünde!
Şimdi ayrılık vaaar, var... hasret vaaar, var...elem var,
İşte bu yüzdendir kiii şu gönlüm heeep hüzünde!

Bana sen gösterilmişsin demek ki ezelde,
Bana sen sevdirilmişsin sanki tâ elest’te,
Köz dökülmüş gönlüme gül gibi deste deste,
Bu yüzden dilimde şarkısın, dilimde beste!

Ahde bağlanan ben'im, sen istemesen bile /
Nasıl bağlanıp, sevmem sen gibi güzel gül'e /
Ezelden olduğuna inamasam neyse de /
İnanırııım, bu yüzden düştün gönül'e, dîl'e.

Düşündükce boşluğu... düşündükce evreni,
Önce Allah’ı sever, sonra severim seni!
İstedi senin de sevmeni beni... bu yüzden!
Bu yüzden ya tanıttı... tanıttı sana beni!

Bir, nehir isimli kız, bozdu dostluğumuzu...
Kalmadıydı sevginin ne biber’i - ne tuz’u...
Sen tedirgin, ben ürkek...sürer miydi sona dek?
Hadi çöz bakalım, çöz! ..çözebilirsen buz’u!

Yanarken alev alev, görünmüyor dumanı,
Soğurken daha mı bir, yanıyor ki acaba?
Bu aşk denen nesnenin... yok mu dîni - imanı?
Yansa geçse neyse de iz bırakması caba!