Aşk senin adın Şiiri - Gece Gözlü

AŞK SENİN ADIN

Aşk, senin adınmış meğer... Ben bunu, takvimlerden değil, kalbimin en sessiz yerinden öğrendim.

Adını her andığımda bir kuş havalanıyor içimden. Gökyüzü biraz daha mavi oluyor, gece biraz daha yıldız.
Seninle başlamadı hayat, ama seninle anlam kazandı.

Kimi insanlar gelir; ömrün yönünü değiştirir, bazıları ise sadece geçip gider.
Ellerine dokunamadığım günlerde bile ruhuna sarıldım ben. Mesafeler yalnızca yolları uzattı; kalbimin sana yürüyüşünü hiç durduramadı.

Bana "seviyorum" demesen de olur. Gözlerin bir kez adımı sevgiyle söylesin, bir ömür susmaya razıyım.

gerçek aşk, en çok sessizlikte konuşur.
Bir gün saçlarıma aklar düşse, yıllar yüzüme ince çizgiler çizse de sana bakan gözlerim ilk günkü heyecanını kaybetmeyecek.

gün gelir de bu dünya bizi farklı mevsimlere savurursa, ben, seni unutmanın yolunu değil, seni sevmenin sabrını seçmiş olacağım.

aşklar, kavuşmak için değil; insanın yüreğine ömür boyu ışık olmak için gelir.
Ben seni bir heves gibi değil, kök salan bir çınar gibi sevdim.

Rüzgâr kırdı dallarımı, fırtınalar eğdi başımı, ama adın, kalbimin en sağlam yerinde kaldı.
Bir ömür biter, takvimler tükenir, yıldızlar gökten bir bir çekilir, hatta zaman bile yorulur... Ama gerçek sevda yorulmaz.

Eğer bir gün kalbinin en derin sessizliğinde sebebini bilmediğin bir sıcaklık hissedersen, o, sana hâlâ dua eden kalbimin sesidir.
biri bana, "Aşkın adı nedir?" diye sorarsa, dünyanın bütün kelimelerini susturup yalnızca seni göstereceğim.

benim dilimde, kalbimde, duamda, bekleyişimde, ve ömrümün bütün mevsimlerinde tek bir isim yeşerdi.
Son nefesim gelip gözlerim bu dünyaya usulca kapanırken bile, dudaklarımda eksilmeyecek tek cümle şu olacak:

"Aşk senin adındı...
Ben ise ömrünü, o adı sevmeye adamış bir kadındım."