Aşk rotasi Şiiri - Naile Öztürk

Aşk Rotası

Gece usulca omuzlarına inerken,
Biz aynı arabanın içinde, aynı hayali taşıyorduk.
Sen direksiyonda, ben gözlerinde kaybolurken;
Yollar uzuyordu ama bize yetmiyordu.

Bir elin direksiyondaydı,
Diğeri avuçlarımda...
Ne radyonun sesi lazımdı o gece,
Ne de dünyanın gürültüsü.
Kalplerimiz, birbirine en güzel şarkıyı söylüyordu.
Kırmızı ışıklarda bile acele etmedik.

Birlikte geçirilen her saniyeye yakışır.
Camdan içeri giren rüzgâr,
Saçlarımı sana emanet ederken,
Sen gülümseyip bana baktın.
İşte o an, bütün şehir sustu;
Bir tek gözlerin konuştu.

Ay, arabanın camına usulca eşlik etti,
Yıldızlar sanki bizim için çoğaldı.
Sokak lambaları ardımızda kalırken,
Aşkımız önümüzde sonsuz bir yol oldu.
Dağları geçtik, denizleri selamladık,
Her virajda birbirimize biraz daha yaklaştık.
Yol uzadıkça değil,
Sevgimiz derinleştikçe zaman güzelleşti.

Bir benzin istasyonunda durduk gece yarısı.
İki sıcak kahve aldık,
Buharı avuçlarımızı değil,
İçimizdeki sevgiyi ısıttı.
Birbirimize bakıp gülümsedik;
Dünyanın bütün zenginliği,
O küçücük tebessümde saklıydı.

Sonra yeniden düştük yollara.
Şehirler arkamızda kaldı,
Tabela isimleri silindi gecenin koynunda.
Ama senin adın,
Kalbimin en aydınlık yerine yazıldı.
Sen bana dönüp gülümsediğinde,
Bütün mevsimler aynı anda açtı içimde.

Bir ömre sığmayan mutluluk,
Tek bakışına sığdı o gece.
Sonra arabayı sessiz bir tepeye çektin.
Motor sustu...
Ama kalbimiz ilk kez bu kadar gürültülü attı.
Gökyüzü yıldızlarını üzerimize sererken,
Ben dilek tutmadım.

en büyük mucize, yanı başımda nefes alıyordu.
Başımı omzuna yasladım.
Sen saçlarımı usulca okşarken,
Zaman bizi kıskanıp yavaşladı.
Gece, aşkımıza sessizce şahit oldu;
Ay bile yolunu değiştirip
Bize biraz daha yakın durdu.

o an içimden tek bir cümle geçti:
"Ömrümün sonuna kadar gideceğim tek yol,
Seninle çıktığım bu yol olsun."

Sevda bazen bir çiçek değildir,
Bazen bir mektup da değildir.
Sevda, aynı arabada aynı ufka bakarken
Kalplerin aynı ritimde atmasıdır.

Eğer bir gün bu yolculuğun adını koyacak olursam,
Ne geçtiğimiz şehirlerin adını veririm,
Ne de kilometrelerce uzayan yolların...
Ben ona yalnızca "Biz" derim.
Evet yollar elbet bir gün biter...
Ama gerçekten seven iki yüreğin
Birlikte çıktığı yolculuk,
Haritalara değil, sonsuzluğa uzanır.