Aşk Sana Benzer Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Aşk sana benzer,
Biraz kış ayazı, biraz yürek yangını,
Ne tutunması kolaydır ne de vazgeçmesi.
İlk bakışta içini ısıtan o masum çocuk gülüşü,
Sonra ansızın kör bir bıçak gibi saplanan o derin sızı...

Aşk sana benzer,
Hani bilsen sonunun uçurum olduğunu,
Yine de o rüzgâra karşı adını haykırarak koşmaktır.
Ne mantık dinler bu deli gönül ne de ferman;
Göz göre göre ateşe yürümek,
Bile bile bu bedeni ateşe atmaktır.

Aşk sana benzer,
Kimine göre bir ömür süren masal,
Bize göre ise başladığı yerde yarım kalmış,
Üzerine tonlarca toprak atılmış yasak bir mezar.
Ne unutulur o hüzünlü hatıra,
Ne de bir daha kapısı çalınır o eski evin.

Aşk sana benzer,
Tıpkı senin gibi...
Gözleri deniz, gidişi ölüm,
Ve geride bıraktığı bu kimsesiz adamın,
Son nefesine kadar taşıyacağı en ağır yük, en güzel yara...

Aşk sana benzer,
Girişi koca bir bahar müjdesi,
Çıkışı ise ardında bir kıyamet bırakarak giden o sessiz fırtına.
Hani derler ya, su akar yatağını bulur diye;
Bizim aşkımız yatağını bulamadı,
Kurudu pınarlarımız, döküldü yapraklarımız vaktinden önce.

Aşk sana benzer,
Bir elinde cennetin anahtarı, diğerinde cehennemin ateşi.
Öyle bir çelişki ki;
Yaklaşsan yanarsın, uzaklaşsan donarsın.
Ne seninle nefes almak mümkün bu havada,
Ne de sensiz bir adım atabilmek bu yalan dünyada.

Aşk sana benzer,
Eksik kalan cümlelere, yarım kalan şarkılara,
Ve o gecenin kör karanlığında,
Masum bir çocuk gibi iç çekerek ağlayan bu adama.
Bakma öyle dışarıdan güçlü durduğuma,
Her damla yaşımda sen varsın,
Her nefes alışımda senin o bıraktığın enkaz.

Aşk sana benzer,
Ne senden öncesi var bu ömrün, ne de senden sonrası.
Geldin, dokundun ve geçip gittin hayatımdan;
Ama bıraktığın o derin iz,
Bu göğüs kafesinde çarpan kalbin,
Sonsuza kadar taşıyacağı tek nişandır.
Çünkü aşk madem ki sana benzer,
O halde bu yalan dünyada ölüm bile,
Seninle gelen o güzel acının yanında ödül kalır...