Asırların Rüzgarı Şiiri - Kasım Kobakçı

Asırların rüzgarıyla coşup taşan kahramanlar,
Yavuzların kılıcıyla destan yazan kumandanlar,
Gökyüzünün mavisinde süzülürken beyaz kuşlar,
Büyük Asya kıtasından akın eden asil canlar.
*
Toprakların bağrındaki tohumların yeşermesi,
Mevsimlerin döngüsünde bülbüllerin seslenmesi,
Karlı dağlar doruğunda güneşlerin parlaması,
Aydınlığa ulaşınca şafakların süslenmesi.
*
Saatlerin sarkacından düşen anlar hesaplandı,
Aynaların karşısında solan gençlik tasalandı,
Sokakların tenhasında dolaşırken garip beyler,
Anıların rüzgarında yorgun mazi ufalandı.
*
Saniyeler koştururken yelkovanlar hızlanıyor,
Yıldızların pırıltısı ufuklarda tozlanıyor,
Bulutların gölgesinde serinleyen koca çınar,
Mevsimlerin dönüşünde soğuk sular buzlanıyor.
*
Asırların ötesinden fısıldayan koca handır,
Padişahlar göç eylemiş sarayları toz dumandır,
Köylülerin tarlasında hasat vakti bereketli,
Toprakların sinesinde tohumlara can katandır.
*
Takvimlerin yaprağından eksilen bu ihtişamlar,
Yüzyılların aynasında kızıllaşan loş akşamlar,
Irmakların kenarında serinleyen yorgun kurtlar,
Tarihlerin sayfasında unutulmaz büyük şanlar.
*
Akşamların serinliği dondururken şelaleyi,
Sabahların sıcaklığı aydınlatır meşaleyi,
Ormanların kuytusunda inliyorken derin faylar,
Yıldızların parıltısı sarıyorken tüm haleyi.
*
Nehirlerin coşkusunda yıkanırken taşın seli,
Rüzgarların uğultusu savururken esen yeli,
Gemi kalktı limanlardan yolcuları selamlıyor,
Şarkıların ezgisinde ağlıyorken keman teli.
*
Devirlerin gölgesinden ufuklara sular akar,
Bozkırların ortasında çoban ateşleri yanar,
Kervanların yollarında geceler çok sessizleşir,
Torosların zirvesinden ovalara Yörük bakar.