Asi Yılmaz Şiirleri - Şair Asi Yılmaz

Öyle seviyorum seni uzakla yakın arası
Rüzgar esse kokunu getirir
Sarılsan boynuma
Gözlerin gözlerimde asılı kalır
Elin elimde olsa kalbim kalbine değer

Sensizliğin üzerine şafaklar söker
Gözlerim gözlerine değse yüreğim yanar
Bastığın yerde fesleğenler açar
Avuçlarımda kırmızı güller
Ellerimi uzatsam gözlerin beni yakar

Ben en çok seni sevdim
Sayısını bilmediğim onca insan arasında
Gözlerin parıltısını görsem
İçimde çiçeklenir yüzün
Ama en çok ben seni özlerim
Evden çıkmasam yüzünü görmesem

Duygularımız vardır anlatılmaz yaşanır sadece.
Seven ne kadar sevdiğini bilir, sevilende hisseder
Sevgi, belirli cümleler belirli kelimelerle söylenemez
Bazen bir bakış, ya da bir tebessüm yeter,
Hiçbir şey sevme hakkından vazgeçiremez insanı

Sen gidersen denizler üzülür sular çekilir
Çiğ düşmez gecelere düşlerim kurur
Lodoslar ağlar yapraklar dökülür
kardelenlerin boynu bükülür kelebekler ölür

Gidersen yıldızlar küser aya güneşe

Bin defa ölürüm gecede, haberi olmaz kimsenin
Sevdalara pusu atar pusulara düşerim
Silahlar çatar kurşunlar atarım
Ateşler yakar koynuna yatarım

Ellerim tetikte gözlerim seni arar

Bugün yokluğunun acılarını yazıyorum yüzüme
Cümlelerim hecelerim sensizliğe düşüyor
Gözlerime bakışlarıma işlemiş yokluğunun güncesi
Yutkunamadığım düğümler var
Zaman anlamını yitiriyor zihnimin derinliğinde
Bir anıdan bir hatıraya koşuyorum

Gök kuşağında, renklerden birisin
Denize bakınca yüzüme vuran mavilik,
İçimde bir ateş, yüreğimde bir sevdasın
Ben de esir kalmış bir özlemsin
Bütün masallarda senin adın geçer
Sesim kadar uzak, nefesim kadar yakınsın

ıskalamadan yaşaya bilmek
geç kalmadan varabilmek menzile
bir bağlamanın notalarında gezmek hayatı
yada bir türkü nakaratında kavuşmak sana
ıskalamadan yaşayabilmek

Yazmak istiyorum neden yazdığımı bilmeden
Ne yazacağımı düşünmeden yazmak
Kalemin dilinden dökülen cümlelere imrenerek
Kelimelerin kardeşliğini kıskanarak
Sayfaları karalayıp bitirmeye çalışmak
Ya da bir sonraki kelimeyi merak ettiğimden