Asi Yılmaz Şiirleri - Şair Asi Yılmaz

Hiçbir şairin söylemediği mısralar bilirim ben
Hüzünlerin yorgan olduğu yağmurlu gecelerde
Alev çalgılarının düşlerimi yaktığı yerde
Kimsesi kalmamış yalnızlığa terk edilmiş mısralar.
Bilinenler mutluluk huzur içinde
Bilmenin dayanılmaz bir korkusu var

Benim belleğimde bazı kelimeler hep eksik kaldı,
Cümlelerime değmeden kokusunu duyduğum,
Anam, yemek kokar sabun kokar
Savaş, ölüm kokar mesela.
Barut kokar kan kokar
Zafer emek kokar ter kokar.

Üşüyorum
Tut ellerimden
Sıcaklığını duymalıyım
Korkuyorum
Güç ver
Korkuyorum

Bir yarım vedadır dudaklarımda kalan hüzün,
Kavuşmalarım mutluluğa dönerken
Bir dinamit şiddetiyle sarsılıyor yüreğim.
Kavuşurken sarmaya çalıştığım yaralar
Veda ederken tekrar kanayacak biliyorum.
Parçalanmış bir ruh hali saracak bütün bedenimi

Açsan avucunu lavlar akar yanardağ misali
İçimde beyaz bir yürek büyür
Ak denize dökülen nehirler akar gözlerinden
Gülüşlerinin sıcaklığında tükensin ömrüm

Ben seninle sevdim

Vasiyetini gerçekleştiremedik
Sana vatan haini diyenler
Dün küfredenler
Bu gün seni kendi emellerine alet ettiler
Affetme bizi usta davetine gelemedik
İnsanın insana kulluğunu yok edemedik

Kalbime bir sevda değdi
Sevmek için
Baharı beklemeyeceğim
Dağların bulutlara dokunduğu yerdeyim
Ellerini uzatsan bana değer
Gözlerine baksam mavi bir uçurum

Sil baştan yapsam hayatı
Yeniden tasfir etsem dünyayı
Kendimin tanrısı olsam yeniden yaratsam
Kendimi.
Bulma çabasıyla başlamıştı her şey
Bu akşam

Tuttum içimde bir yerlere sakladım
Hiç eksiltmeden incitmeden
Nefes nefes içime çektim güzelliğini
Ben seni işte öyle sevdim
Bende birikti özlemlerin en çoğulu
isyan olurdu içimde uzaklığın,

Seni kaybettiğim yerdeydim bu gün
Anıları düşledim bir bir
Hayli zaman oldu görmeyeli
Duymayalı dokunmayalı
Nasılda özlemişim…
Kulaklarımda çınladı