Arka Kapılar Şiiri - Kasım Kobakçı

Sessizce çeker gideriz,
Yaşları yola sereriz,
Biz hep hüzünler dereriz,
Gizlice defter düreriz,
Kapanır arka kapılar.
*
Törenler uzak kalmalı,
Gölgeler nefes almalı,
Çanlar hüzünlü çalmalı,
Ruhum derine dalmalı,
Tökezler yorgun adımlar.
*
Unvanlar kalsın masada,
Gözüm kalmadı kasada,
Kayboldu ismim yasada,
Boğuldum derin tasada,
Bekliyor karanlık yollar.
*
Bitti umudun yarışı,
Görmem o tatlı barışı,
Karlar kapladı karışı,
Sevmem şu sahte varışı,
Herkes unutur bizleri.
*
Gözyaşı düşer engine,
Boyandım hüznün rengine,
Çıkmam hayatın cengine,
Varmam zenginin dengine,
Başlar belirsiz yolculuk.
*
Gözler halimiz göremez,
Kalplere neşe veremez,
Gizli sırrımız eremez,
Aşkın gülünü deremez,
Derinden eser rüzgarlar.
*
Kağıtlar yırtık köşede,
Kalmadı şarap şişede,
Yanar ateşler meşede,
Bulmam teselli neşede,
Parlıyor yalnız çıkışlar.
*
Başarı artık tek yalan,
Hatıralardır hep kalan,
Ömrümü dertlerle çalan,
Gönlümü amansız salan,
Düşer varlığım boşluğa.
*
Tiyatro biter sahnede,
Oyuncular kör bölgede,
Işıklar söner gölgede,
Kaldık umutsuz dengede,
Kapanır perde usulca.
*
Sınavlar bitti ansızın,
Kalbi kanatır şu sızın,
Gökte kaybolur yıldızın,
Sesi duyulmaz hırsızın,
Ayrılıyoruz hayattan.
*
Kara cübbeler giyilir,
Başlar önlere eğilir,
Çiçekler ezik serilir,
Yalnızlık bize verilir,
Arka kapıdan kaçarken.
*
İsimsiz yatar cesedim,
Kalmadı tatlı maksadım,
Anılmaz asla şu adım,
Zehirdir içilen tadım,
Haber salınmaz dostlara.