Resmin bir çığlık avuçlarımda
Ellerine bakamam, bir kalabalık ölür
Gözlerine bakamam ,bir şehir uyanır
Seni anlatmak, şiirleri dökmektir bin lisana
Seni sevmek,şüphesiz şifa
Bazen de zehir
Biz bir ikilemiz
Tanrı’ nın kucak açtığı bozkırda
Sürgün yemiş avuç içlerimiz
Ne sevişgendir şakaklarımız sonbaharda
Sessizliğin tam ortasında bir keder
Bir hüzündür ter,tenimize yapışmış
Sevgili babacığım
Sen bu mısraları okurken
Ben sana giden tüm yollara çiçekler ekeceğim
Özlemek mi?
Resmin geceleri avuç içimde terliyor
Kokunu sayıklıyorum
Özlemlerim tarifsiz
Özlemlerimi ellerinle büyütüyorum
bir çığ gibi
Sen de dokunabilesin diye
Dokun ki
Sana bir kez olsun
Altı yaşında öğrendim babalar da ölürmüş
Gökyüzü güzel, Yeryüzü güzel amenna
Sevdiğim kadınlar, okuduğum kitaplar hepsi güzel
Yolun yarısında öğrendim ,beni en güzel babam severmiş
Sen gidince öğrendim baba!
Sevgili babacığım,sen bu mektubu okurken
Ben sana giden tüm yollara çiçekler ekeceğim.Senden ayrılalı, çok şey değişti.Büyüdüm..Sevdim-sevildim.Öldüm de dirildim.Okudum-yazdım.Yazarak eğildim evrenin ince boynuna.Fısıldadım adını tüm yıldızlara. Hayırlı bir evlat var oluşsal sorunu kafamı kurcalamıyor değil.Derinliğim başkalarının kabusu oldu hep.Herkes gibi de olamadım çünkü.Mesela kalabalıklarda yürüyemedim.
Soruya cevap verebilecek havaya kalkmış bir parmağımı hatırlamıyorum.Oyunların mağlup olanı oldum hep bu hayatın.Komşu teyzelerce övülen bir genç olamadım hiç.Elini tutmayı beceremedim hiçbir sevgilimin.Zaten devrimci olmayı da beceremedim.Anlayacağın babacığım,mükemmel olmak kimin umurunda.
Kurduğum tüm düşlerimin vergisi alınıyor benden.Ödemediğim bir bedel kalmadı bu yaşamda.Yani eksideyim babacığım!Hayalde, hayatta..Savaşta ve barışta..Ben bu hayata olan tüm borçlarımı.Son şiirime sakladım.Kafiye arama sıkıntısına düşmeden.Öylece...Harf harf ödeyeceğim.Bu yüzden için rahat olsun babacığım.Uyusam artık..Dokunamadığım sabahı neden göreyim ki?Anlıyorsun değil mi babacığım?Kof bir keder değil bu!Utanılası bir bağım var gündüzle.Işıklar hep kapandı üzerime.
Belki bir şiirin gölgesinde yaşlanırız
Belki bir aşka yetecek ömrümüz
Dokunsam soğursun yedi iklimden
Üşürsen korkma
Sana sakladığım mısraları sar tenine
Öpsem,sebepsiz bir ölüm yazılır geceye
Parmaklar tepkisiz ,putları gösterirken
Bu hazin öldürücü gecede
Usanmışssa ellerimiz şafağa
Dışlanmışsak yaşamının kıyısına
Küfürsüz dolaşamam ben
incir mevsimine sözleşmiştik
en acısı kimin gittiği belli değil
hatırlıyorum da hızlı yürürdün
ama dünya daha kalabalık
söylemek isterim
hazırmısın daha hızlı yürümeye
Hiç açılmasın avuçların pervazda
Gül tutan adam değilim henüz
Değilim bahar dallarının hatırını bilen adam
Sinema çıkışlarındaki öpüşler ,teğet geçiyor adamlığımdan
Boş salıncaklar gibi gıcırdıyor utancım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!