Ardahan Serüveni Şiiri - Veli Alptekin

Ardahan kuzeyde küçük bir şehirdi işte
İçinde bir kale ve küçük bir üniversite
Genellikle yağmur yağardı küçük şehre
Herkes paltosunu alır, açardı şemsiye

Ardahan şehrine kar yağardı gecelerce
Sıcaklık inerdi eksi otuz dereceye
Öğrenciler Kongre Caddesi’nden kampüse
Minibüsle giderdi büyük bir sevinçle

Cuma günleri Kampüs çıkışında
Balık yapardık arkadaşlarla

Küçük bir kasaba kentiydi işte
Sımsıcak insanları ve şefkat dolu esnaf halkı
Kars Caddesi’nden Kongre Caddesi’ne inerdik
Çarşı öyle bir kalabalık ki hiç sormayın

Kura Nehri ve Ardahan Kalesi bambaşkaydı
Belki de Ardahan’ı güzel yapan, bu özellikleriydi
Çarşısı öğrenci kalabalığıyla dolardı her zaman
Bir de yarım saat minibüs beklerdik o zaman

Hava karlı olduğu için soğuk olurdu akşamları
Öğrenciler ısınsın diye petekler yanardı
Bir saat sonra gelen sıcak çay ile birlikte Sohbete dalardık hep beraber sessizce

Ve her ayın yedisinde gelen mutluluk
Atm’lerde oluşan büyük kuyruk
Çünkü ceplerin sıcak olacağı bir gündü
Öğrencilerin merakla beklediği bir burstu

Ah! Nerede o öğrencilik yıllarımız?
Nerede ucuzluk, öğrenci orada dediğimiz günler
Ve sonra minibüse bir lira verip
Trilyonluk hava atan şımarık öğrenciler

Şimdi kimileri sorsa bana
Ardahan’ı özlüyor musun diye?
Tam olarak evet derim bu soruya
Çünkü ikinci şehrim oldu üniversite hayatımda