Apartman Şiiri - Veli Alptekin

Balkondan sofra bezi silkeleyen teyze,
Ekmek kırıntıları 3. kata davetiye.
“Aidat çok!” diye bağırır 5. kat,
Oysa kapıcıya bayramda bile bahşiş yok.

Asansöre binmeyen bodrum katı sahipleri,
“Bize ne bakımından?” deyip cüzdanı kapatır.
Misafir gelince zırt diye tuşa basar,
Ama yokuş yukarı çıkmayı pek sevmezler.

Kombi patlayınca “Ben kiracıyım!” diyenler,
Fatura gelince buhar olup kaybolurlar.
Otoparkta savaş çıkar her akşam,
Boş yer yok, herkes başkasının yerine park eder.

Üst komşu gece 12’de mobilya oynatır,
Alt kat tavana bakıp “deprem mi oldu?” der.
Yeni taşınanlar pazar günü asansörde,
Koltuk, bazası, dolap… Zil çal çal bitmez.

Kapının önüne çöp dolu poşet koyanlar
Ayakkabılarını karşı dairenin kapısına kadar dizenler
Yine de bu gürültü, bu kavga, bu silinti,
Apartmanı apartman yapan dikişler işte.