Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

zamanın en zamansız yerinde
cennetten kovulan kadın
kanıma girdi
...
ve
bir el uzandı içimdeki cana

ve...
her daldan bir turna kalkar
uçar gider yapraklar
yine geldi son bahar

yanarım halime soldurdu gülüm
aşk derdine her em naçar mı dersin
düştüm bir zalime savruldu külüm
zemheride çiğdem açar mı dersin

bu kadar yazmazdım, incittin beni

yol yorulur yolcuların yükünden
umudunu kesmiş yaprak kökünden
harman olmaz yeni bitmiş ekinden
aşağısı dünya yukarda cennet

onlarında bir ismi vardı
ezanla okunmuştu kulaklarına
hasan, Ali, Bekir İsmail
tuğrul,Osman, haydar veli idi
can verdiler
mukaddes değerler ve vatan uğruna

14.05.2011.tarihinde kaybettiğim babamın ardından..

....

Seni beklemekle geçti şu ömrüm
Beş yaşından beri küserdim sana

"Bir Şubat" akşamında beyaz örtüyle örtülmüş tabiat
senden dönerken.
yol kenarında yem arıyor güvercinler
sevgiye aç insanlar gibi

kurşuniye gömülmüş güneş

zamanın ötesine geçtiler
dağları
nehirleri
şafakları aştılar
gözlerden ırakta
mevla ile buluştular

bir lokma ekmek
giderir açlığımı
gözlerim doymaz

ayrılıklar gün batımına benzer
o dağların arkasına göz düşer
sevda türküleri lebinde anzer
can dedikçe yüreğime köz düşer

yar dese ki kafdağına al götür