Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

ve
sahne
oyun tek kişilik
sahnenin ortasında bir adam

hikaye bildik

ağaç kökü ateşte,vişne dalda yanıyor
kuşlar yollara inmiş, serabı su sanıyor
rüzgar ağzında alev dağı taşı yalıyor
erimeye az kaldı, sanki cehennemdeyim

biri birinin tanrısı kurban ediyor
bir diğeri tanrısını kırıyor ötekinin
alınıp,satılıyor tanrılar
ne çok tanrı ürettik böyle

Bütün bunları görüyorsun hâlâ kendini beğeniyorsun öyle mi?
Sen nerden bileceksin !
Yaşamak nedir?
Ölmek ne?
Bir kelebek girmediyse düşüne!

Hayalin bulut gibi yağmur yağmaz hiç olur
Uzaktan sesin gelir sen gelmezsin sevdiğim
Kara sevda yazgısı gönüllere nakşolur
Taşta vefadır yosun sen bilmezsin sevdiğim

uzunca bir zamanın ardından
doğaya çıktım
toprakla buluştum
kimyamı değiştirdi toprak kokusu
zihnimi açtı rüzgar

Büyütüp besleyip asker eyledin
Uçurduğun yavru kuş muydu senin
Uykusuz kaç gece ninni söyledin
Gözündeki sağnak yaş mıydı senin

Anaların kalbi çile hanesi

İster güldür İster ağlat
Ak yerine kara bağlat
Boynum vursa da cellat
Sen sen diye güleceğim.

Seni seven yaşlanır mı

Kendinle kalırsan kalan yıllarda
her anda huzur bul an yaşa dostum
tüketme ömrünü çıkmaz yollarda
vuslatın atına bin yaşa dostum

ne sana yakışır nede şanına

-sabaha karşı-
gecenin ikisinde
şiirlerimle konuşuyorum
eski şiirlerimle
kırk yamalı bohça gibi
her taraftan sökülüyor cümleler