Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

ağlamış sanki
yediveren gülleri
sabaha karşı

efkarı biriktirmiş
hâlâ gözleri yaşlı

tanrı en çok da
doğada gösteriyor
var olduğunu

bıçak açmıyor
serçelerin ağzını
tebessüm donmuş
bahar beni bekle der
buna ömrü yeter mi?

Tanka...sağanak

ne saçak altı
ne de şemsiye
fayda etmiyor
her yakalanışımda

bilinç altında
karanlığın hikmeti
renklenir rüya
güneş gelir odaya
başlar sayıklamalar

hiç birşey değişmedi
sen gittiğinden beri
günler ayları
aylar yılları kovaladı
bir iki takvim eskidi sadece

An gelir soğur toprak
Çok şey hatırlatarak
Hakikatin kendisi
Düşen her sarı yaprak

Ayaza yâr olan kırmızı güle
Gıpta eder ancak aşk-ı anlayış
Aymaza kıymetli değilse bile
Aşığın gönlünde kutsal bir doğuş

sabır verilmiş taşa
beyaz yakışır kışa
göç eden göçmen kuşa
nedenleri sordun mu

sırrı kilitli neden

Aşk mı dediniz?
Aşk, verimli toprak
Aşk, Gül renkli yatak