Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

kurudu birden
bir daha yeşermedi
elma ağacı

cıvıl cıvıl baharda
son yaprağın ölümü

kaybetmek nedir
anneler iyi bilir
kayısı ağacı
çiçeklerinden oldu
hepsi birer çocuktu

bir can bir cana
canından parça katar
anneler gibi
ayazda sancı çeker
hayat doğuran tohum

dokundu güneş
azan yaralarıma
güzde gülücük
bir parmak bal damakta
bal zehr barındırmakta

ve yüreğime
suskun bir ateş düşer
her defasında
kora dönüşür kalbim
içten içe göyünür

ateş ile buz
birbirinde sınanır
ve hayat bulur
çöl gülünde kardelen
kardelende çöl gülü

hiç rahat değil
yastık üstünde kafam
kuş tüylerinden
renkli rüya isterken
uykuya kâbus tüner

önce insanlar
sonra; her şey değişti
bir tuhaf dünya

yavaş yavaş yaklaştık

aşkları vardı
ağızları tatlıydı
yaz mevsiminde
birer birer döküldü
kuş yeniği kirazlar

ağlamam derken
beklenmedik bir anda
kuma karıştı
gözlerimde yıllanan
sakladığım göz yaşı