Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

anası rüzgar
babası tipi

belli ki
su ve toprak yok mayasında

en büyük zenginlik
bir nesneye
ya da
bir düşünceye
benim diyebilmektir...

it itin kuyruğuna basarsa,zılgıtı kedi yermiş

ak düşmüş gecenin saçlarına
kirpiklerine kadar kırağı
sisin içinden bir adam çıkagelir
tükenen yollar son durağı

elleri boş

garibanların omuzladığı bu dava
vatan, bayrak ve kızıl elma
ölümü göze almak yiğit işi
canı cehennemliklere kalsın bu dünya!

gözlerimi kaçıyorum
gözlerine bakmamak için
kulaklarımın aşına olduğu çığlıklar
sağır edecek beni bir gün

bir çocuk direnirken soğuğa

sulusepken kar yağarken
daireler çiziyor
yusufçuk kuşu

kanatları ıslanmış
görmüyor gözü

içimdeki sevinci dışa vurur gülüşüm
çocuklaştığımın resmidir işte o an

bazen de bir maske olur
oturur elmacık kemiklerime

ve anlıyorum
buluttaki sancıyı
doğurmak için
nasılda kıvranıyor
gözlerinden yağmuru

tanrılarının
bitimsiz gücü vardı
efsanelerde
kahramanlar yaşar
çocuk uykusu kadar