Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

takla atarken
çıkarını düşürdü
hokkabaz adam

Kahve gözlerinde suyun yanması
Erbabın elinde taş uyanması
İlahi emirse ay tutulması
Hesabın kitabın öylece kalsın

varım
yoğum
her şeyim

kurtoğlunun serveti;bir çift sözden ibaret...

halimi arz etsem hal bilmez ağyar
bu canı üzse de sahiplenir yâr
o gün sinesinde kopar kıyamet
göçüp gittiğimi nasılsa anlar

tebessüm etsem de içten gülemem
dilimin ucuna gelir söylemem
inan ki yanardağ kaynar içimde
eriyip aksamda git/me diyemem

inan ki üzülmedim vedasız gidişine
kader denen yazgının karışılmaz işine
çığlık çığlığa uçan göçmen kuşun kaderi
ölümden gayrı engel, engel yok dönüşüne

söndür ateşini ey deli gönül
içten içe yanışın hayra alamet değil
dumanla hemhal olup uzaklaşır aşk
gül yangınlarına nasıl dayandı bülbül

Rubailer 19

Ceviz ağacı ile anılır oldu adım.
Kaçtım dünya alemden, gölgesine sığındım
Ağaçlar kuruyormuş, insanlar ölüyormuş!
Yaşamak savaşında ceviz kadar inadım.

palyaço neden boyar yüzünü
hâlâ anlamadın değil mi?

şimdi bir salyangoz kabuğu gibiyim
anlam veremiyorum içimdeki boşluğa
ne kadar yalnızlık şarkısı varsa
getirip dolduruyor rüzgar kulağıma