Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

ey kuru dalı yeşerten nasip
yerden göğe uzanan kutsal ip
gökten yıldızları alıp
sermiş erik dalına.

demokrasinin ve adaletin yerini şantaj ve tehdidin alması,toplumu çok bilinmeyenli denklemlerle karşı karşıya bırakır

İnsan her şeyi
Üşüdükçe anlıyor
Eylüle doğru

Ve yine toprağın dudağına değdi yağmur.
Kalbine ulaşır az sonra
Sonbaharda yağmur bambaşka
Toprakla tohum

karanlığa ışık taşır karıncalar
örümcekler tuzak kurar motif motif
yarı baygın, yarı ölü, yarı sağ
rüyadayken insanlar

ey içimde dolaşan sızı
gençliğimin hırsızı...
...
sizin parkalarınız vardı
bizim bağrıaçık mintanlarımız
sıcaktı döşünüz bağrınız

ve şiirlerin
dillerden düşmez oldu
utansın çukur

Dişim dişim azı dişim
Yeri gögü kazı dişim
Pıtdadanak düşüversen
Nasil olur nası dişim?

çıkıp gelse insanlar zamanın gerisinden
ayakkabı giyseler karınca derisinden
rubai yazar mıydı bu devrin zilletine?
Hayyam'la karşılaşır sorardınız kendinden

sağlığına duacıyız
sakın ha oturma taşa
biz sürünmeye razıyız
padişahım sen çok yaşa