Anna Kaçtı mı? Öldü mü? Şiiri - Alper Tu ...

Anna!

Olevsk'te çekiç orak...
ve gamalı haçın yıldırımları

bir tren geçiyor gökyüzünden ve de yeryüzünden
batıdan yükselirken ve doğudan
şimdi doğudan geliyor, artık batıdan geçiyor.

batıdan gelirken biz buradaydık ve gökyüzünden.
doğudan gelirken de buradayız ve yeryüzünden

partizanlar!
yer altından ve yer altına!

baharımız üç ay...
üç kutsal belirledik ve üç!
baharımız gibi üç!
sonsuza dek sürmeliydi

burası kocaman bir orman Ukrayna ve Olesk
ve şimdi Partizanlar!

çift taraflı bir savaş lokomotifi
ve çift bir başlı bir ejderha
savaşıyoruz, dağılıyoruz, yok oluyoruz.

asla! pes etmedik.
esaretim!
esaretim; ihanet ve yarı politik...

devletimiz!
silahımız!
inancımız!

ormanların içerisinde ve bataklıkların
mayın tuzakları ve pusular bir yanda
Almanlar bir yanda
ve Ruslar başka bir yanda...

bu savaşın tek birleştirici gücü; Partizanlar!
iki tarafı da yok etmek. bu bizim inancımız.
Polisya!

Anna konuş benimle
öldün mü? nasıl öldüğünü söyle
dört duvar içerisindeyim ve dar bir hücre
gözlerine bakıyorum onun...
Bandera'mı bana bir şey söyle!

Anna!
gitti demişlerdi Sovyet trenleriyle
öyle olsa... affederim ölmektense
nefes alıyorsan git!

Bandera!
bir mermiyi üç namluyu sığdırmalıydım
senin için bir kalemden, ihanetin için
nemli bir duvardan ölümünü yazmalıydım.

burada otuz partizan
beş tane Alman makinalısı
yirmi Rus kurmalı tüfeği
ve kalanlarda karışık ekipmanlar.

Trene sabotaj!
rayı imha! orta vagonların patlama sesi
on beş dakika içerisinde
hareket eden her şeyi vurun