Bulutlanmadan hemen önce bir şey bir erek
Gözlerimden bir pınar aktı sanki devinek.
Aktı, yatağındaki tuzlu su tükene dek.
Oy! An oldu tadını da çıkardım yorgunluğun.
Aramayın ne bir mekânda ne anda varım;
Orada, bulutların da ardında yaşarım.
Güneş doğarken gözyaşlarının huzmesinde
Dağlar, ovalar, denizlerin gölgesinde,
Her türden varlık yaşasın dursun alelade.
An oldu doruğuna da vardım doygunluğun.
Aramayın ne bir mekânda ne anda varım;
Orada, bulutların da ardında yaşarım.
Dediydim, maddeyi değil manasını seçtim.
Mevkii makamı değil hak senasını seçtim.
Katli değil her gün ölüm sunusunu içtim.
An oldu kıvamına da bildim ongunluğun.
Aramayın ne bir mekânda ne anda varım;
Orada, bulutların da ardında yaşarım.
Ne yerde ne gökteyim, arada deredeyim.
Tuttuğum yolu şimdi nasıl tarif edeyim?
Bir doğruda giderek eğrilirim diyeyim.
Hâlâ bir yanımda acısı var vurgunluğun.
Aramayın ne bir mekânda ne anda varım;
Orada, bulutların da ardında yaşarım.
09.02.2022
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 19.07.2026 09:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!