Kimseden beklentim yok, kimseye kırılmadım.
Kararmışlığım da olabilir, darılmadım.
Ağladığım da oldu sebebe sarılmadım.
Nutkumu tutup içini koydum suskunluğun.
Aramayın; ne bir mekanda ne anda varım;
Orada, bulutların da ardında yaşarım.
Gök gibi gürlesem de boştu, bir boşalsaydım.
Ardından gönle ateş değdi sandım, dert saydım.
Yandım, bittim, kül oldum; küllerimden doğsaydım.
Sisler dağıttım yoksa bu muydu mesutluğun?
Aramayın; ne bir mekanda ne anda varım;
Orada, bulutların da ardında yaşarım.
Çok sonraları gözden düştü topladıklarım.
Çisil çisil yağdı özenle sakladıklarım.
Sağanak olunca yapraktan duyuldu tınım.
Boşalttıkça huzur bulmakmış kadim dostluğun.
Aramayın; ne bir mekanda ne anda varım;
Orada, bulutların da ardında yaşarım.
Bilerek garipsedim huzuru; gurbetteyim.
Sılayı varan yolu nasıl tarif edeyim?
Düştüğüm yerleri memleketimdir diyeyim.
Tarlada yaşadım hazzını cansuyuluğun.
Aramayın; ne bir mekanda ne anda varım;
Orada, bulutların da ardında yaşarım.
06.02.2022
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 19.07.2026 09:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!