Alperen Çakır Şiirleri - Şair Alperen Çakır

Gölgeler ansızın beliren bir ruh.
Ayda gizlenen kırmızı bir güruh.

Bir perdelik haya örtüsü bende
Bin metrelik menzil izinde.

Onca katreyim matemde deva.
Ol cenneten taç imiş müptela.
Gönüldeki birlik saf tutunca.
Ol kitaptaki birlik dünyadaki yasa.

Evrende sermaye gülüşün bahtının.

Herkes gider biz kalırız.
Biz ruhu delik.
İsmi güzel insanlarız.
Alkışlamadan ölmeyen.
Mezara bir gül bırakıp giden.

Ben bir ölüyüm sevgi tarlasında.
Beyaz bir kefen kılacak namazımı.
İki elim şahit avuçlarım ağzımda.
İşte ben geldim diyebilmeliyim mezarda.

Bir nazlı gelincik üşür hovarda kaldırımlarda.
Bir eski sevdayı arar bulur işportacı kederinden.
Döner tren çığlıkları, bir memleket ağıdına.
Ak sarmışlar türküleri ambalaj kâğıdına.
Gelsin yine dolu dizgin.
Rahvan edip pusuları.

Emeklemek, yürümek, koşmak gibi aziz bir uğraş.
İnsan, insan kalabilmek asil bir kumaş.

Kösteki saat delisi şimdi tak tak.
Ayaklarında sızı gaiplerden masallar kızı.
Hakikat kör gözde nur varlığı.
Enseden ayağa ilmek ilmek sızı.

Perdenin ardından tok bir ses ilişen.

Kaç bin sene
Kaç bir gün,bir saniye.
Acı buram buram burnumda pis kokusu yapışmış.
Çocukların öldüğü bir dünyada.
İnsanlıktan bahsetmeyin artık.

Bende bir hal yutkunmadan tiksindirir.
Ne yediysem hep sende bitirir.