Alperen Çakır Şiirleri - Şair Alperen Çakır

Hiç ile hiçbir şeyin mukayesesi olmaz.
Sabır taşında aşık sınanmaz.

Yokluk tesiri , ödül mükafatı.
Şiir gazelle gerçek karışımı.
Vedalar yazılmayan bir kelime.
Hakim dava da ve yalnız tek hücrede.

İtiraz ediyorum şimdi Şuan bütün ne varsa.
Yarım arkadaş Herşey bir baksana.
Tamam.
Olmadan bir baktım.
Hep eksik imiş bir yanım.
Tezatlık tevazusu bu artık ne anlarsan arkadaşım.

Kalem yazmıyorsa ömrünün tümseklerini.
Görünmüyorsa elemin garip sevgisini.
Kavuşmuyorsa kalanlar mahşerde.
Dünyadan kalma bitişik cenazede.

Taştan çelik biçilecek önce.

Kelimeler içi sızı, kırıntılı inlemeler.
Parça parça, bütün bütün bilmeceler.

Ansızın beliren uzun kollar hep ileri.
Şekil ve biçim bende ki deli.

Duygu ki sel olmuş, ayaklarım,ellerim uyuşmuş.
Gözler kararmış, akıl yosun tutmuş.
Öldü diye selamı verirler;hoca bağırır.
Kefensiz bir uğurlama artık, bu yastandır.

Kır atlar göçtü züleyha, gözlerimde bir deniz.

Gözlerin içinde fışkıran Nurlar
Kalbimi bağlayan zindan karanlıklar
Resmin önünde dirilişin anahtarı
Yüzün aydan daha beyazdı.
Kıtalar kalbimi çekti girdap gibi.
Sesini beni bırakma diyişini hatırlar.

Kazıldı toprak bilmem kaç metre derine.
Açıldı bir kuyu bilmem kim girecek içine.

Uçurtmanın ipi, sarmaşık.
Bir akıl ki karmaşık.
Neden sorusunda yatan asıl sır.
Sevgiliden beklenen asil kurmacadır.