gölgenden devrilir ruhum zikreder.
felek bile ummaz selam ulaşmış.
hicran ile dolmuş bade meşk eder
Mecnun'un ruhundan kelam ulaşmış.
ahir gezer tozar aşka bulanmış
Normandiya;
Önyargılarımın ve umutsuzluğumun cehennemi
ormanlar, kasabalar, devriye ışıkları, sirenler...
nasıl olabilirdi? bir paraşütçü birliğinden kalan dört kişi,
yok olmadan, yakalanmadan yaşayabilir.
Teğmen Morphy! Buna inanmak, bununla yaşamak.
Döndüğümü gizlediğim dostlarıma gittim.
Onlara eskisi gibi neşeli birini götürdüm.
Hayret ediyorlar, onları şaşırtıyorum...
Hiç değişmemişsin diyorlar... Hayret!
Aslında sen olmasan onlara görünmezdim.
ıslak bir mektup...elvedasına
takvimler, mevsimler, güneş, ay...
Allah affetsin... unutma pahasına
vay anasına be! ulan! vay anasına!
taksiye başladım, sür! Ayık Sami
bana derler ayık Sami!
arkamdan konuşurlar
fıçıyı içse devrilmezler derler
çoktan devrildim... onlar bilmezler.
yaşım daha on yediydi
lisedeyken kısa bir mola verip
önce pazarcılığa merak
sonra Mustafa abinin fırında
yanmış bir kaç hatıra
nihayet;
Hasbihale bir selam ve yola devam!
hayatımda iki an var benim
ikisinde de donup kalmıştım.
Kübra abla Müslüm Gürses dinlerdi
ve ''sadece'' isimli bir şarkı...
ney isimli enstrüman şarkıya dahil olunca
vakti zamanında kara günler belirdi
kovboyun bir şeyler yapması gerekti
o lisede ki herkes onu çok sevmişti
lakabı vardı, izleniyordu her deliliği
yine de kovboy gitmeliydi
şimdi uyandım, günlük rutinler ve görevler
yaz mevsimiyle birlikte gelen telaşlar.
seninleydim gün boyunca
her halin ilham verici ve sihirli bakışlar
seni düşünerek yaşamanın renkleri
mermiler ve Radmila! senin gözlerinden.
kar yağıyor ve soğukta ayak parmaklarım.
gülümsüyorsun... gülümse Radmila!
her gün beni buna alıştırıyorsun.
Sovyet radyosunda şarkılar;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!