Normandiya;
Önyargılarımın ve umutsuzluğumun cehennemi
ormanlar, kasabalar, devriye ışıkları, sirenler...
nasıl olabilirdi? bir paraşütçü birliğinden kalan dört kişi,
yok olmadan, yakalanmadan yaşayabilir.
Teğmen Morphy! Buna inanmak, bununla yaşamak.
Noah, Garry, Paul... ve ben Liam.
şahit olduğumuz bir tarih
ilk günleri, ilk saatleri...
o mermi yağmurunu aklımdan çıkarmak.
Morph... Morphy! Onu hatırlamak.
ve onuruyla...Onun, onuruyla!
cehennemler ve dünyalar birleşti
mermilerinizi sayın!
silahınız temizleyin!
Burası Normandiya!
Tanrım! Morphy gibi olmalıyım.
güçlü ve fedakar...
aklım almıyor, her şey çizgi romanlar gibi
bir fedakarlık ve sayısız rastlantı
kaçmak, saklanmak, korkmak... Morphy!
yıkılmış bir hayvan barınağında
terkedilmiş bir kasaba ve biz güvendeyiz
kimse yok, bir kaç aile...
tanımıyorlar ve asla merak etmiyorlar.
savaştan, üniformadan herkes korkuyor.
bir evde mum ışığında piyano çalar geceleri
biraz hüzünlü ve güçlü bir Felemenk ezgisi
hayatı hatırlıyorum, saklanırken,
kaybolmuşluğumuzu anımsıyorum
her gece dinliyorum bu notalı ışığın izlerini
şarkının son kısmını kendi aramızda söylüyoruz
her gece aynı saatte, dört kişi
Kom op!
nog één laatste keer.
nog één laatste keer.
nog één laatste keer.
bu sese kapılın ve piyanoya
Ohio'da ki gibi çılgınca...
Morphy! yine yanıldın, duyuyor musun.
burası artık bir çocuk bahçesi gibi
her gece on ikiden sonra
ezoterik bir masal perisi,
konuşuyor umutlarımızla
Ik tel dit leven niet mee.
Voor een eervol leven,
Mis ik mezelf zo erg.
Ik mis mijn licht.
Je bent heel sterk,
nog één laatste keer!
nog één laatste keer!
Kom op!
nog één laatste keer.
Tanrım! Felemenkçe bilmiyorum... hadi Noah!
aptallar gibi oynayalım, son kısımda!
Garry! kalk ayağı, Paul şimdi!
Morhpy! yine yanıldın, bizi izliyorsun.
gizli bir fotoğraf gibi gülümsüyorsun.
bu çılgınlığa bir isim veremiyorum.
Normandiya'nın kaçıncı günü
saklanmak ve kaçmak istemiyorum.
bu melodiyle kalmak, yaşamak
savaşı ve düşünmemek ölümü...
şimdi birlikte söyleyelim.
Ik tel dit leven niet mee.
Voor een eervol leven,
Mis ik mezelf zo erg.
Ik mis mijn licht.
Tanrım! Felemenkçe bilimiyorum.
şimdi Noah!
Je bent heel sterk,
nog één laatste keer!
nog één laatste keer!
Kom op!
nog één laatste keer.
son kısımda hep birlikte çılgınca
Ohio'daki çocuk bahçesi gibi
bir pislik gibi dans ediyorsun Garry!
Kom op!
nog één laatste keer.
nog één laatste keer.
Kayıt Tarihi : 7.08.2026 16:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Normandiya, 10 eylül 1944 hayatın ve savaşın acımasız fısıltılarıyla; bir melodi.... Dans Edelim! Garry! gerçek bir pislik gibi dans ediyorsun




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!