Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Gel,gel demiyeceğim
Gelsen de bulamazsın,
Gül,gül demiyeceğim
Gülsem koklayamazsın.

Öl,öl demiyeceğim

Bir kez beni güldürseydin
Gül kokacaktı masallarım...
Hayatım değişecekti belki de
'Mes'utlar...'diye yalnız bize diyeceklerdi.
Sen anne olacaktın ben baba
Ve sana,bana benzeyen yavrularım...

Bu can çekici havalara
Nerdeyse aldanıp açılacak ağaçlar
Benim sana gönlümü açtığım gibi.
Sen hiç oralı olmadın
Çünkü ben parasızdım,fakirdim
Sen zengin isterdin

Küçüktük ikimiz de
Annenle annem
Söze dalardı misafir odasında bizde.
Senle ben saklambaç oynardık...
Sen mızıkçı idin
Hep oyuncaklarımı alır vermezdin.

J'ai senti ta beauté
que tu definis dans ta lettre,
Je te donne quelque chose de mon âme
Tu peux me voir par ma photo, peut-etre?

Beni karşılamağa gelince
Dudakların mosmordu
Oysaki seni koyup gittiğimde
Dudakların kırmızı kordu.
Şimdi ayrılığın soğukluğundan
Üşümüş olacak

Yeni doğmuş bir insan
Yanmamış bir muma benzer.
Açınca gözlerini dünyaya
Başlar bu mum yanmaya.
Türlü cefalar cenderesinde
Hayat o mumu sıkıştırır

Yanmak,hep yanmak
Kerem gibi Aslı için
Yunus gibi Allah için.
Aşıklara karıştım ben de...
Ama ben yanmaktan
Dem vurmayacağım.

Gündüzün arkasında gece
Hayatın arkasında ölüm;
Öbür âlemin kapısını
Daha dünyada gördüm.
Kaderin vurduğu pençe
Çaldırdı bu kapıyı

Ölü,sağdan ne mal ne para ister
Esirgeme ondan FATİHA'n yeter.
İnsan oğlu gel lâyık ol atana
FATİHA sun toprak olmuş yatana...