Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Ey karanlık gecelerde bensiz ağlayan güzel yâr
Yıldızların ışıkları kurutsun göz yaşlarını,
Umudunu boğdurma karanlıklara
Hasretle yan,aşkla sızlan.
Kaybolan umutların ne olduğunu
Sor sararmış kuru yapraklardan.

Benimlesin
Benim değilsin
Gönlüm sana nasıl eğilsin?

Benle çıkarsın,
Benden bıkarsın,

Sevgimi test ediyorum
Seçeneğim aynı hep:
S e v i y o r u m...
Doğru-Yanlış demiyorum
Seçeneksiz cevabım tek:
S e n...

Saçlara aklar düşer,ellere de benekler,
Belki yüzler kırışır,söner gözlerdeki fer,
Eski mağlubiyetler şimdi sanki bir zafer,
Bir durakta pinekler,kimbilir neyi bekler?

Gönül öyle bir aç ki sevgiye doymaz,kanmaz,

Bir sevgi yeter bana
Sığınıp Yaratana
Onu köklendiririm
Gönlümde salkım saçak,
Dallandırırım onu
Kol kol ve yaprak yaprak,

Yaratmıştı İblis’i ALLAH insandan önce
Topraktan yaratılan insi İblis görünce
Kıskançlığından o an oluvermişti Şeytan,
İnsana secde için emretmişti Yaradan…

Melekler ve cümlesi emre itaat etti

Karpuz,kavun satar gibi
Ben de satarım
Ufak - tefek sevgiler...
Mutluluk kırıntıları...
Yarım kalmış huzurlar...
Elimde megafon bağırırım

Elinde buketle bir köşede
Sevgili bekleme değil bu bekleyiş...
Elinde soğuk silahla sınırda nöbette
Ölmemeye karşı bir direniş,
Şehitlik karşılığı ölümü isteyiş...
Bu bekleyişte tedirgin can...

Sen yine sen
Şiirlerde ana motif,
Doğar senden
Çıkar senden
Umulmadık,duyulmadık,görülmedik
Birbirinden değişik

Bu ayrılık bana acı geldi pek
Gözlerim doluktu,
Gülmek isterdim ben gülmek
Ağlamak yine mi beni buldu?
Ağlamakmış aldığım bol kısmet
Ağlamakmış hep böyle,hayattan,