Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Asmalarda sallandı,ballandı salkımların
Şafakta ve gurubta bağ bozumuna kadar,
Güneş ile öpüşen tanelerdedir yarın
Şıraya ve şaraba yansıyan kızıllıklar...

Aynı topraktır veren ak üzüm,kara üzüm

Yaktığın kömürlerde cumhurun da hakkı var
Kömür yanar kül kalır,sen kadar cumhur yanar...

Yediğin erzaklarda yetim hakkı saklıdır
Gün gelir haram lokma boğazına takılır...

Şimdiye kadar neden sustum?
Susmadım kendimle konuştum.
Zehrimi hep içime kustum
Uçup uçup şimdi konuştum.

Herkes konuşur bâri sen dinle,

Gel,gel demiyeceğim
Gelsen de bulamazsın,
Gül,gül demiyeceğim
Gülsem koklayamazsın.

Öl,öl demiyeceğim

Bir kez beni güldürseydin
Gül kokacaktı masallarım...
Hayatım değişecekti belki de
'Mes'utlar...'diye yalnız bize diyeceklerdi.
Sen anne olacaktın ben baba
Ve sana,bana benzeyen yavrularım...

Bu can çekici havalara
Nerdeyse aldanıp açılacak ağaçlar
Benim sana gönlümü açtığım gibi.
Sen hiç oralı olmadın
Çünkü ben parasızdım,fakirdim
Sen zengin isterdin

Küçüktük ikimiz de
Annenle annem
Söze dalardı misafir odasında bizde.
Senle ben saklambaç oynardık...
Sen mızıkçı idin
Hep oyuncaklarımı alır vermezdin.

J'ai senti ta beauté
que tu definis dans ta lettre,
Je te donne quelque chose de mon âme
Tu peux me voir par ma photo, peut-etre?

Beni karşılamağa gelince
Dudakların mosmordu
Oysaki seni koyup gittiğimde
Dudakların kırmızı kordu.
Şimdi ayrılığın soğukluğundan
Üşümüş olacak

Yeni doğmuş bir insan
Yanmamış bir muma benzer.
Açınca gözlerini dünyaya
Başlar bu mum yanmaya.
Türlü cefalar cenderesinde
Hayat o mumu sıkıştırır