Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Kimilerin hayatı engebesiz bir yoldur
Önüne ne bir tepe, ne de çıkar bir çukur...
Öyleleri düz yolda bile pek çok yorulur...
Şans da onlara güler...ne dilerse o olur...

Kiminin yaşamıysa bir iptir düğüm düğüm...

Dün korku dünyasının yarattığı ödlekler
Bu gün de cesareti savunur o dönekler…


Korkuların ecele faydası görülmüş mü?
Mezar taşlarına bak ki korkudan ölmüş mü?

Elimde değil
Kıskanıyorum.
Dünya çirkinleşiyor gözümde
Yalnız ve yalnız o güzel
Bir o bana benden
Ondan gayrısı el...

Böyle gaddarlık olmaz,bunu yapamaz insan
Yapsa yapsa RUM yapar çünkü kökeni YUNAN...

Bin Dokuz Yüz Altmış Üç- ARALIK- gün Yirmi Dört
Çocuklar:MURAT,KUTSİ,HAKAN,ana:MÜRÜVVET.

Kiminin bedenine,canına oldu tuzak
Sınırı korumaya döşenmiş kara mayın...
Döşediğini kendin sök temizlemeye bak
Muktedir kendi elin,başka el aramayın...

Bâkir Vatan toprağı peşkeş mi çekilecek?

Şimdi sevenler mutsuz
Meşkler mâzide kaldı,
Arkadaşlıklar tatsız
Dostlar mâzide kaldı.

Seven az,sevmeyen çok

Yine kıvranıyor önümde bu gece
Gebe bir kadın gibi mâzi.
Hâtıralar torbasını
Eski bir hâtıra yırttı
Gebe kadını doğurttu...

Hayat uyandı uykusundan
Etrafına baktı
Keskin nazarlarıyla;
Kanları kaynattı,
Canları oynattı.

Seninle Zümrütü Anka'ya binelim,
Yedi kat göğe çıkalım
Katılalım gökteki meleklere.
Batalım yedi kat yere
Cinleri,devleri seyreyleyelim.

Mavilerin kucaklaştığı yerde
Göğün denizi öptüğü yerde
Yitik gemimi ararım
Nerde? dumanı tütmez gemim nerde?
Mis kokular taşır rüzgâr
Hasretliği bilmez burunlara,