Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

İnsan gözünü bir kere
Dünyaya açmaya görsün
Bakar ilk topluluk nazarıyla
Doğumevinde
Yolunu bekleyenlere.

Her âşığın yaptığından gayrısını yapamıyorum:
Ağlıyorum,yalnızca ağlıyorum...
İçimde Eyüp sabrı
Gözlerimde ağlayanların göz yaşı var.
Nedir bendeki bu dert?
Gülerken ağlıyorum.

Gönlüm defter...
Arasında kuruttuğum çiçeksin...
Her sayfasında izin var
Baksan göreceksin...

Sayfaları teker teker

Sana kâlbim aç iken
Gel sen de aç kâlbini,
Şu gözlerim açıkken
Görsün tek sahibini.

İste olsun bu yürek

İnsan bir damladan oluşan selmiş
Tanrı yaratırken bir de can vermiş.
Sabit nokta değil o küreselmiş,
Derviş hu ve çile çekerek ermiş.

Gönlün erdiği huzur ne güzelmiş...

Teker teker
Gece,yıldızları çaktı göğe
Aydın sessizlik yırttı karanlığı
Ölülerin uykusu çıktı mezarlardan
Uzayı korku korku örttü.
Peçe peçe çekti yüzüne

Karanlıklar içinden nice sesler duyulur
Ya şen kahkalardır ya da son nefes olur...

Kimi gözler uykulu,kimi göz yaşı döker
Karanlıklar da geçermutlaka şafak söker...

Tarih destan istiyor bir daha yazmalıyız...
Toplayıp, çıkarmalı, çarparak, bölmeliyiz...
Eceli gelenler var... kabrini kazmalıyız...
Korkak yaşamaktansa cesurca ölmeliyiz...

Ne bâdireler gördük...bunu atlatmalıyız...

Yüce TANRI'M! ..AZRAİL görevini yapmıyor
Taşeronlara vermiş...sırt üstünde yatıyor...

İçlerinde baş olmuş nice taşeronlar var
İnsaniyet onları her an lânetle anar...

Yalnızlık benim için olmuş sanki
Yalnız deyince kendim gelir aklıma,
O kadar insan içinde bir adamım ki
Yalnızım,tekim,kendi başıma...

Ay gökte yıldızlar içinde yalnız