Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

ATATÜRK' Ü öğretemediğin için suçlusun...
ATATÜRK' Ü öğrenemediğim için suçluyum...
Öyle bir açlık ki bu doyumsuzum,
Ezelden ebede iftarsız oruçluyum...

ALLAH' IN lütfuydu TÜRK ULUSU' NA

Her hayat bir mozaik resimdir sanki bence
Taşları oturmazsa o hayat bir işkence...

Kimi taş elin ile konmuş gibi yer bulur,
Kimi bir taş yüzünden biten resim bozulur.

Her insana bir dünya gün doğarken kurulur
O gün zevk ya kederle yaşanır akşam olur.

Kimilerin dünyası lâle ve gül bahçesi
Kiminin dünyasında yok bir tek menekşesi.

Kırmızı dudağını gören dudaklar
Frenlemiştir dudağının üzerinde
Kimbilir kaçı şimdiye kadar?

Yeşil gözlerini görünce gözler
Kalpler durur,düşünceler dağılır

Sevgi istiyorum bir ucu açık
Yalnız benim sevgimde düğümlensin…
Hedefe varmaya yol çok kısacık
Gerçekçi sevgiyi arayan gelsin…

Sevgiler gerçekse kör düğümlenir

Yıllar geçti ömrümden
Sen geçmedin kapımdan,
Geçen güne küfrettim
Sana edemiyorum.

Bir sensin sürükleyen

Uçup da gitti yıllar
Aşkımızın üstünden,
Akıp da geçti sular
O Boğaz Köprü'sünden.

Sen o yaka güzeli

Gel seninle bir olup
Hüznü ayıklayalım,
Gerçek aşkı biz bulup
Gönülde saklayalım.

Uyuyan gözler olur

Sen tatlı sesli bülbül
Gönlüm altın kafesin,
Saadetle karışsın nefesin nefesime,
O şakrak cıvıltınla bambaşka bir neş'esin
Hep tazelik verirsin bitmeyen baharıma.
Dört duvar arasında çınlıyor tatlı sesin

Ay,suları mehtapta,
Gölge,toprağı güneşte,
Alim,ilmi kitapta öper.
Kâlem de kâğıdı hatta
Öpe öpe usanmadı.
Ne ayım,ne gölgeyim,