Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Canların acısını çekmeden sâde duymak
Kahrediyor insanı el kolu bağlı durmak...

Acı çekende kalır yalan olur paylaşmak
Mahvediyor insanı lâf ile dağlar aşmak...

Ben kafayı çekerim...
Felek duymuş ola ki
Gel bir de benden çek dedi.
Bir kocaman of çektim
Koca dağlar misali.
O gün bu gün

Bir yağmur bulutu olsam yücelerde
Yellerle gezsem diyar diyar
Görebilir miyim seni acaba
Nerelerdesin ey sevgili yâr?

Bir yağmur bulutu olsam yücelerde

Toprağı sevindiren Tanrı'm
Toprak et beni de sevindir.
Gönlümden bir parça toprağa düştü
Anlıyorum acının ne olduğunu
İnsan olduğumu anladım ya
Unutmam bir daha.

Gecenin ıssızında mezarlıktan geçenin
Çaldığı ıslığında,okuduğu duada
Zannınca korkusunu böylece geçirenin
Ya cesareti gelir,sesi kesilir ya da...

Hayat cesaret ister...cesur bir kere ölür...

İki yabancı olduk aynı mekân paylaşan
Yan yana, diz dizeyken böylesi yalnızlaşan...

ULUSUM bu günleri yaşamazdı bilseydi,
ATATÜRK merceğiyle gözler görebilseydi...

Sevgimi yüreğinde taşı taşı da yorul
Hamurunun mayası sevgi olsun da yoğrul...

Aklında tut sevgini sakın ola unutma,
Unuttuğun şeylerle sevgini aynı tutma.

Biricik kızım benim yaşın bastı kırk dörde
Gülüşün deva olur,şifa olur her derde.

Yan yana iki dörtler gelirse kırk dört eder
Bulunduğun mecliste ne gam kalır, ne keder...

Şarkılarda,şiirlerde
Niçin hep bu hüzün niçin?
Fikirler de,zikirler de
Hep yâr,için,hep yâr için.

Sazlar çalar aynı telden

Seni suratın asık gördüğümde
Derdini sormak
Derdini paylaşmak isterim.
Derdinin ne olduğunu
Yine biliyorum hep o dert,
Ama merak bu ya