Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Bir yıldız uzakta,ötede
Göz kırpıştırır,
Bir kâlp burada yalnız
Kimsesiz bir kâlp atar.
İşte böyle garabetlerle dolu
Koskoca bir âlem var...

Bağladım gizlice hâyâllerimi
Uçak kuyruklarına
Uçuyorum onlarla
Görmediğim, bilmediğim yerlere
Konuşlanan uçakların...
Ben bu gün varım

Hayâl ağacı altına
Şöylece bir oturayım
Dedim hayâller kurayım.
Sırtım ağaca dayalı
Geçti hayat yorgunluğum
Şimdi duygu yoğunluğum...

Yüzüne baktım
Bakışlarım bindi göz kapaklarına
Ağırlığından açamadı gözlerini.
Görmek isterdi belki içinden
Fakat bakamadı yüzüme bir türlü
Başkasını gördü gözleri

Kendi kendine gülen
Kişiye deli derler,
İnsanlar hep bu yüzden
Toplulukla gülerler.

Gülmesini bilmeyen

Gülün güzelliği yalan,
Ne renk,koku ve katmerindendir.
Arzuları kamçılayan
Yasaklayıcı dikenindendir...

Sonbaharın hüznü
Kâlbini dinlemeyi öğretti ona,
Yürüdü giyik ayaklarıyla
Çiğnedi çıplak caddeleri.
Anlamadı hâlâ insafsızlığını
O kadar yürüdüğü halde

Günahsız geçen bir günün gecesinde
Işıklarla ruhlaşıverip
Karanlıkların kucağına süzül sevgilim.

Duy âhengin ne âhank olduğunu,
Gör dünyanın hâlini bir kez,

Bir adam tanırdım
Ağlardı,ağlardı durmadan
Deli sanırdım.
Bir adam tanırdım
Gülerdi,ağzı kulaklarına kadar
Onu da kıskanırdım.

Güç bendedir…
Güç sendedir…
Güç ondadır…
Demek yanlış olmaz da
Eksik olur…
Güç sizde değil…