Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

ATATÜRK 'LE O AZİZ VATAN EVLATLARININ
TANRI 'DAN, ruhlarına bir izin verilirse
Hesaplarını sormak hakları kanlarının...
Gün olur karşımıza gelip de dikilirse
Dudakları bizlere aynı sözleri diyor:
Sizleri böyle görmek gücümüze gidiyor...

Gönül kime yandı,kimi sevdi,kimi aldı?
Daldan dala kondu ve en sonunda aldandı.
Her yüzüne güleni dost oluverir sandı
Daldan dala kondu ve en sonunda aldandı...

Bilirsin gül bahçemi
Ellerimle yetiştirdim,
Bir ananın fedakârlığına dek
Fedakârlık gösterdim herbirine
Titredim üzerlerine.
Seni o bahçede sevdim ilk defa

Nereye girmez bu gönül?

Kalplerden kalbe akar,
Hava olur göğe çıkar,
Birgün âşığından bıkar
Kaçar ellerle ellerle.

Gibiler benzetmedir,yaşamım neye benzer?
Gönlüm başını almış o da gönlünce gezer.

Ben çekerim bir yana, o çeker öte yana
Gönlüm takılmış kalmış gönülden anlayana.

Gönülün dili olsa
Söylerdi neler,neler?
Sevgisini kim sorsa
Bulurdu bahaneler.

Sessiz gibi görünür

En muhkem kale gönül
Fethi pusatla değil,
Yaya git elde bir gül
Dört nala atla değil...

Zora gelmez yıkılır

Gönlümün gördüğünü gözlerim de görseydi
Yanar- dönerliğine kapılmazdım hayatın,
Gönlüme görünenler gözüme görünseydi
Sırları kalır mıydı esrarlı kâinatın?

Bu günü yaşıyorken gönlün dünü ararsa

Kalbimde derin bir yara var
Doktor,boş yere vurma neşter!
Bayıltmak istersen eğer
Kullanma eter
Al gel yâri bir göz atsın
Bayıltmaya yeter.

Sözlerin bitiminde artık şikâyet başlar
Tutkunluklar değişir ve sevgiler yavaşlar...
Ne sitemler edilir? Atılır nice taşlar...
Acıyan yüreklerin volkan patlaması bu...

Sevgi yanardağları durmasın alev kussun