Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Her insanın doğumuyla
Açılır Allah önünde
Ön kapağı beyaz-aydınlık
Arkası siyah-karanlık
Çeşit çeşit,boy boy
Kalınlıktaki defterler...

Ölümün şiirini ölenler yazar
O yüzdendir ölümdeki bu sır,
Yaşayan ölüme ağıtlar düzer
İnsan var olalı bunca asır.
En güzel olsa gerek ölümü yaşamak
Ki yaşayanların hepsi kıskanç.

Ergeç gözlerim kapanacak
Göremiyeceğim bir kez daha güzellikleri tümden,
Gözlerim ağlamayacak
Ne de bana ağlayan olacak...

Bir zifirî karanlık içine çekecek beni

Bu hayat böyle geçmez
Susamayan su içmez,
Ekmeyen başak biçmez
Oluruna koy gitsin...

Kaderi silemezsin

Sıra dağlar kesivermiş yolunu
Gurbet çökmüş dizlerinin dibine
Yolunu kesen dağ olamadım.

Ellerindi salkım salkım üzümüm
Sarhoş oldu şarabımla çok kişi

Ağlarken gözlerinden süzülen yaş olayım
Gülerken yanağında açan gamze olayım,
Yürürken ayağına ben yol,yoldaş olayım
Aşkının iksirine bile meze olayım
Ben seninle var oldum tek sende son bulayım...

Hakikat olta
Ümit denizde balık.
At oltanı denize
Takılırsa ne âlâ...
Takılmazsa
Boşa giden zamanın arkasından

Can vücuda girdiğinde
Heves dolu bir giyiniş
Başlar çıplaklığı örterekten.
Yerinde can dururken
Gönül geniş.
Bir de

Eskiden sürerdiler
Sevgiler bir ömürlük,
Şimdiler de neş'eler
Zevkler hep birer günlük.

Ömürler mi kısaldı?

Mizah siyasete karışınca
Siyaset doğru yolunu bulur...
Siyaset mizaha alışınca
O zaman mizah yapıcı olur...

Nerede şimdi o MUAMMER KARACA ' lar...