Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Bir çift kadın bacağı
Koca dünya üstünde
Koca dünyanın aklı,fikri
Onun üstünde...
Zaman bu...
Bir çift bacaklı kadını

Ulu umutlar peşinde koşarım
Gece gündüz uyanık fikrimle,
Küçük umutları neyleyim ki?
Cebimde ufaklık para
Başımda ulu umutlar...
Ya herkes uyurken ben gelirim

Ağzından sökülüyor beyaz dişlerin bir bir,
Başından dökülüyor siyah saçların kıl kıl,
Kulağın sağır, gözün gün gelir kör edilir,
Beyninse dondurulur, çalışmaz olur akıl...

İnsan görünümünü sureta taşıyorsan

Bir bakışta bin ruhu
Esir eden o gözler
Kamaşır karşısında
Çapkın güneşin.

Terkeder rüzgârlara

Bekler vâdesini sükûnetle
Vâdesi geldiği gün
Ümitsiz ve üzgün...

Hayat iyi de kötü de olsa
Dünyada yaşamak iççin bir an,

Vakit geçti bir kalıba giremem
Uzansam da umutlara eremem,
İstesem de bol bol sevgi veremem
Sevgi pınarlarım kurudu artık...

Kimselere derdimi söyleyemem

Terhisi bekleyen er derdi: gel, gel tezkere
Bir Millet asker olmuş şimdi der ver tezkere...

Ver de o tezkereyi bitsin artık bu vahşet...
Hür yaşamış Ulusum kalmasın ona hasret...

Şair bir volkan gibidir
Lâvlar şiirleridir.
Fışkırmazsa bu lâvlar
Şair de volkan gibi
Halindedir solfatar...
Kızgın lâvlar volkandan

Dizinde ağlarsam bedbahttır sanma,
Aşkıma iman et,ele aldanma,
Her zaman doğru ol şeytana kanma
Çünkü seni seven var ey güzelim!

Bu ayrılık aramıza gireli

Kuraklığn hüznünü
Bitkilerle beraber içer çiftçiler.
Susuzluk öksüzlük demek
Bitki için,çiftçi için.
Ölen kimse yok ama
Hepsinin ağzından dökülür: