Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Ayrılık o kadar alışmış ki bana
Ehlî güvercin misâli
Salarım salarım git diye
Biraz uçar,biraz uçar
Dolaşır başımda dolaşır
Gelir beni arar beni

Renklendi bahar her ağaçta
Dallarla sallandı arzular,
Bir başka aşk başladı şimdi
Her yaşta.

Yaprakların zümrüt yeşilliği

Her gün doğan güneşle yeni dünya kurulur
İyi de kötü de tüm çıplaklıkla ortada...
Yaşanan gün üstüne gece bir yorgan olur
Şimdi de hükümranlık karanlık vardiyada...

Güzel bir gün umudu gözlerdeki bekleyiş

Çiçek isimleri vermem
Sana çiçeğim diyemem
Hoyrat bazı el koparır...

Sesin kuş sesinden şakrak
Sevgin kaynaklardan berrak

Nasıl ifrit olmayayım?
Nasıl deli olmayayım ben?
Saçlarını okşamak istesem
Okşatmazsın
Gider kuaföre teslim edersin başını.
Elini elimin içine koy desem

Sanma ki bu dünyada iyi insanlar bitmiş
İyiler sindirilmiş,kötü istilâ etmiş.

Bir yanda ölülerle yaşar fâni diriler
Güneş hergün doğarken dünyaya günaydın der.

Beni beyaza bağlayan bağlar çok;
Anamın sütü aktı.
Kışın soğukluğundan üşüdüğümüz
Kar da ak değil mi?
Saçlarımız renkler içinden
Beyazı seçmez mi

Doğum sancılarıydı beynimde şimdi dindi
Nur topu gibi derler güzel bir şiir indi...

Yavruların tohumu çeşit çeşit atılır
Kimisinde dert varsa kiminde neşe vardır.

Uzayan ömür ile günah,azap artıyor
Yaşamak ömrü değil ölümü aratıyor...
Hayat güzel diyenler boş yere abartıyor
Önü sonu belirsiz dünyayı neyleyeyim?

Bilinir ki YARADAN ömür ile tartıyor

Ben şairim, antrenörüm
Kelimeleri oynatırım
Kelimelerle maçlar oynarım
Çok maç kazandım
Bazen kaybettiğim de olur…