Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Yasemini koklarken burnuma kokun geldi
Tenin de bir zamanlar çiçek kadar güzeldi...

Güzellik değişmedi değişen sen,ben,biziz...
Zamana güzelliği yaşlanırken veririz.

Bir sabah ölüm
Silkine silkine kalktı uykusundan
Çocukca bir korku ile
Korkuttu hayatı sevenleri.

Tabiat yine güzeldi

Uçuşan aynı kuşlar
Yine aynı semalar,
Fotoğrafta değişen
Değişen hep simalar.

Bunda şaşacak ne var?

Geceler gündüzlerden aydınlıklar çalıyor,
Kuru göz yaşlı gözü görünce nem alıyor,
Bencileyin kendime göre dertlerim vardır
Dertleri gidermeye benliğim çabalıyor.

İnsanın kederini yine insandır alan

Garip,garipliğini akşam olunca anlar
Dünyadaki tüm hüzünler çöküverir ruhuna.
Gülmeyi unutur dudakları
Gözleri ağlar,içi ağlar.
Garibin türküsü aşk üstünedir
Öbür türküleri neylesin garip?

Bu değildir bir isyan
Fantazi bir düşünce,
Tersini yapsa insan
Bir daha dünyaya dönünce...

Seveceksin sevmediklerini,

Ne olursan gel diye çağırıyor Mevlâna
Bu sesleniş huzura,bu dâvettir imâna...

Kimi ruh duyar uyar...duyar olur uymayan,
Gel emrini duyup da olamaz karşı koyan..

Evliliğimiz bastı ellinci yıla bu gün
61 Temmuzunun 27'si düğün...

Hayat zorluklarına baştan meydan okuduk,
Sarı sırma günlerden altın kemer dokuduk...

Eleği elemeye ellerin olsun yatkın
Eleştirmek istersen hem ehil ol, hem yetkin...

Elek var gözleri sık geçirir ince ince
Elek var gözü seyrek öz geçer eleyince.

On parmaktan ibaret diye görülen eller
Ne işlere muktedir,ne işler görür neler?

Eller var yere düşmüş çaresizi kaldırır
Eller var berrak suyu çalkalar bulandırır.