Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Dünyayı sev,sev diyorsun
Dile klolay söylemesi,
Sanki sen çok seviyorsun
Sevilecek kaldı nesi?

Hoşgörülük istiyorsun

Her ne tarafa baksam
Huzuru görüyorum...
Uçuverir bıraksam...

Ruhun ince telinden
Bir kafes örüyorum

Hayatın sonunda ölüm olmasaydı
İnsanlığımdan şüphe ederdim doğrusu...
Süleyman'ın aradığı su
Dillere destan olur muydu?
Ölüm olmasaydı
Allah'la kul nasıl belli olacaktı?

CUMHURİYET'E kalkan el ödünsüz kırılır!
VATANIN TOPRAĞINA kem bakan göz oyulur!
LAİKLİK KARŞITI dil susmazsa koparılır!
ATATÜRK TÜRKİYESİ olursa böyle olur...

Zaman zaman böğrüne değen hançer deliyor

Soldurmuştu Saltanat
Gençliğin al yüzünü,
Göstermedi hiç rahat
Dinlemedi sözünü.

Soldu güneş ve birgün

Düşünürüm derin derin
Râbbim ne anlamdadır bazı sözlerin?

Yüce Kitabında yer yer
Ve de sıksık söz eder:
'Gökler ve Yer...'

Yirmi birinci asra çok az bir zaman kala
Doksan dokuz yılının 17 AĞUSTOSU...
Hayâlimden silinmez dehşet tablosu hâlâ
GÖLCÜK ŞEHRİNDE deprem dumana kattı tozu...

Yaşanan deprem değil kıyamet koptu sanki

Bir benden, bir gölgenden kaçıp kurtulamazsın
Böyle sâdık izleyen arama bulamazsın.

Gölgen takip edecek seni mezara kadar
Seni mahşerde bile izleyecek biri var...

Sabah küçültür beni gölgem
Küçüklük çöker ruhuma.
Öğleden sonra büyültür
Haddimden fazla.
Set çekilmez olur
Artık gururuma.

Şu dünyaya gelen ruhlar
Kendi gelmez gönderilr,
Hem derdi hem zevki yaşar
Belirsiz ömür verilir.

Yaşarken çok sınav verdik