Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

On parmaktan ibaret diye görülen eller
Ne işlere muktedir,ne işler görür neler?

Eller var yere düşmüş çaresizi kaldırır
Eller var berrak suyu çalkalar bulandırır.

Her bir uzatılan el zincire bakla olur
Ulusal Ruh doğumu söken şafakla olur...
Esaret zincirini koparmak halkla olur
Direnmek beyin ile, elle, ayakla olur...

Suya bir taş at yeter... iç içe halka büyür

Biz erkekler horoz misâli
Koşarız kâh yem
Kâh tavuk arkasından.
Bazan ekmeği kadına tercih ettik...
Hep bu böyle olmazdı ya
Bizde de vardı erkeklik...

Geceler saçını döküp
Çıkmadan henüz dişleri günün
Sabahın çok erken saatlerinde
Canınıza tak demiş te geceki düşünceler
Bekârlık,hasret,sıkıntı
Kapınzı çalmış ta topluca

Ben sözde sevmek için geldim dünyaya
Hem de sevmek için gelmiştim ya...
Günü gün yaşayamıyorum
Dünü hiç yaşamadım ki
Dünü bu gün yaşıyorum
Yaşamaya yetmiyor

Ten mi ruhun ayaklarına zincir?
Ruh mu tene böylesine bir esir?
Ruh ayrılsa tüm ile bütünleşir
Cansa ebediyette güzelleşir...

Yıllar yıllara ve yaşlar yaşlara

Gözümde bir aşkın
Küllenmiş kıvılcımı var.
Dilimde bir aşkın hep aynı güftesi,
Kafamda hep aynı sisli düşünceler
Kulaklarımda yârin sesi.
Gönlümde umutlar

Adı ne olsa olsun emperyalist itleri
Kalleş, hain, kahpece vuruyor yiğitleri…

O itlerin beyini yıkanmamış, alınmış
Robot köpekler gibi ısırtmaya salınmış…

Çıbanlar olgunlaşıp bir bir başlar veriyor
Patlayıp pis kokular burunlara eriyor…

Cerahatler, irinler her tarafı doldurdu
Beyinler çalışmıyor, akıllar hepten durdu…

Fotoğraf makinesi icat oldu
Yaşamdan anlar kapalı kutularda
Hapsoldu,donduruldu...
Kameralara uzun metraj
Filimler dolduruldu,
Yaşanmışa yeniden can verilirken