Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Soldurmuştu Saltanat
Gençliğin al yüzünü,
Göstermedi hiç rahat
Dinlemedi sözünü.

Soldu güneş ve birgün

Düşünürüm derin derin
Râbbim ne anlamdadır bazı sözlerin?

Yüce Kitabında yer yer
Ve de sıksık söz eder:
'Gökler ve Yer...'

Yirmi birinci asra çok az bir zaman kala
Doksan dokuz yılının 17 AĞUSTOSU...
Hayâlimden silinmez dehşet tablosu hâlâ
GÖLCÜK ŞEHRİNDE deprem dumana kattı tozu...

Yaşanan deprem değil kıyamet koptu sanki

Bir benden, bir gölgenden kaçıp kurtulamazsın
Böyle sâdık izleyen arama bulamazsın.

Gölgen takip edecek seni mezara kadar
Seni mahşerde bile izleyecek biri var...

Sabah küçültür beni gölgem
Küçüklük çöker ruhuma.
Öğleden sonra büyültür
Haddimden fazla.
Set çekilmez olur
Artık gururuma.

Şu dünyaya gelen ruhlar
Kendi gelmez gönderilr,
Hem derdi hem zevki yaşar
Belirsiz ömür verilir.

Yaşarken çok sınav verdik

Ah bu sevgiler,
Ah bu sevgiler...
Gönlümü eğlediler...

Ah bu dertler,
Ah bu dertler...

Vapurla beraber deniz üstünde
Kayıyor ümitlerim bir yolculuğun
Verdiği yorgunluk zevkiyle.
Sallarken bir yandan deniz dalgası
İnsanı çileden çıkarıverdi
'Santurî Ethem'in 'Şehnaz Longa'sı...

Yükselir penbe rengin zevkinden
Hislerin hafif,ılık rüzgârlarıyla
Ürperme duyar yaşamak sevincinden.

Onun da ümitleri var
Öyle ümitler ki bunlar

Bedenler çeşit çeşit
İçindeki ruhlar bir...
Ruh bedeniyle eşit
Tek Yaratana esir...

Gelirken yüksüz geldin