Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Seni dünyama sokan
Duamı yapıyorum,
Rüyamda bulmak için
Gözümü kapıyorum.

Başka şey yapamıyor

Ben hep böyle düşünür,daima böyle derim:
Bindiğin araç değil,gittiğin yol çok mühim,
Bir de önemli olan varmak istenen erim,
İşte hayatın özü,aksinisöyleyen kim?
Güzellik ve de para değil makbulüm benim,
Aklını sergileyen,mert insanı severim...

Yaşam ömür bilmecesi

Çözülemeyen bir düğüm,

11 ARALIK gecesi

Hepsine hamdolsun diyoruz
Hamdetmesek elimizden ne gelir?
Şu günahkâr ömrümüz içinde
Kâh düşüp,kâh kalkıp
Geçinip gidiyoruz.
Şİmdi düşsek de hiç olmazsa

Yanlıştı savaşımın
Yele olmalıydı
Yel değirmenlerine değil...

Yel esmediğinde
Düşmanının,hasmının

Herşey dönüşüm ve geçişim halinde
Maddede de geçerli bu mânâda da...
Aşk sevgiye dönüştü
Sevgi hoşlanmaya ya da
Yararlanmaya
Güçlük yok anlamakta zorlanmaya...

Beni saldın ezelden sen gurbete
Gönlüm doydu bunca zaman hasrete,
Birlikte biz veda edip zulmete
Peşimsıra benimle gez diye geldim.

Ezilmiş âşıkın âhı var bende

Gördüğüne göz yumup görmezden geliyorsan
Ne biçim yurtseverlik diye söylemezler mi?

Duyduklarını duyup duymazdan geliyorsan
Ne biçim yurtseverlik diye söylemezler mi?

Dünyayı sev,sev diyorsun
Dile klolay söylemesi,
Sanki sen çok seviyorsun
Sevilecek kaldı nesi?

Hoşgörülük istiyorsun

Her ne tarafa baksam
Huzuru görüyorum...
Uçuverir bıraksam...

Ruhun ince telinden
Bir kafes örüyorum