Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Yaratılış sebebi suyu can mutlak özler
Suya hasretliğinden ağlıyor güzel gözler.

Öyle bir atık sudan yaratılmış ki insan
İki canın aşkından meydana gelir bir can...

Söyleyecek çok şey var
Şu insanlar üstüne,
Söylesen de ne çıkar
Çünkü kalmış sütüne.

Sevgiden söz eylesen

Beni söylediklerim değil asla
Söyleyemediklerim kahrediyor...
İyice kulak ver,dinle,algıla
Suskunluklar,sessizlikler neler diyor...

Konuşursun ok yaydan bir kez fırlar

Benimlesin
Benim değilsin
Gönlüm sana nasıl eğilsin?

Benle çıkarsın,
Benden bıkarsın,

Yaratmıştı İblis’i ALLAH insandan önce
Topraktan yaratılan insi İblis görünce
Kıskançlığından o an oluvermişti Şeytan,
İnsana secde için emretmişti Yaradan…

Melekler ve cümlesi emre itaat etti

Sen yine sen
Şiirlerde ana motif,
Doğar senden
Çıkar senden
Umulmadık,duyulmadık,görülmedik
Birbirinden değişik

Bu ayrılık bana acı geldi pek
Gözlerim doluktu,
Gülmek isterdim ben gülmek
Ağlamak yine mi beni buldu?
Ağlamakmış aldığım bol kısmet
Ağlamakmış hep böyle,hayattan,

Karpuz,kavun satar gibi
Ben de satarım
Ufak - tefek sevgiler...
Mutluluk kırıntıları...
Yarım kalmış huzurlar...
Elimde megafon bağırırım

Sevgimi test ediyorum
Seçeneğim aynı hep:
S e v i y o r u m...
Doğru-Yanlış demiyorum
Seçeneksiz cevabım tek:
S e n...

Saçlara aklar düşer,ellere de benekler,
Belki yüzler kırışır,söner gözlerdeki fer,
Eski mağlubiyetler şimdi sanki bir zafer,
Bir durakta pinekler,kimbilir neyi bekler?

Gönül öyle bir aç ki sevgiye doymaz,kanmaz,