Güneş devrilirken şehrin üstüne
Bir yorgunluk çöker nasırlı ellere
Her damla ter, sessiz bir dua gibi
Karışır sıcak ile çıkar gökyüzüne
Otobüs durağı, kalabalık, bir telaş…
Bir kenarda durur, çekinir biraz
Oysa o alın teridir ekmeğin harcı
Gururla taşınır, yürektedir sevdası
Bakışlar soğuktur, mesafeler derin,
Kimse bilmez yükünü yorgun bedenin
Yolunu gözler evde rızık bekleyenlerin
Hakkı ödenir mi hiç o nasırlı ellerin
Sil alnını hemşerim başın olsun dik
Biz emekten yana bir ömür heba ettik
Utansın alın terinden incinen gözler
Senin alnının akı ve dik duruşun yeter
31 Temmuz 2026 ALİ BALABAN
Kayıt Tarihi : 14.08.2026 14:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!