Tek limanım sensin, tek sığınağım.
Varışım sanadır, anlamazmısın.
Kah kar olurum, kah sağanağım,
Yağışım sanadır, anlamazmısın?.
Saat gecenin üçü bir yanık beste.
Ayrılığına bir saniye dayanamadığım,
Kıymetini kaybedene kadar anlamadığım,
O biricik kadının yokluğundan yazıyorum,
Elleriyle oyaladığı çemberi bağrımda,
Kokusu burnumda, sıcaklığı avuçlarımda,
Gözyaşı olup göz pınarlarımdan sızıyorum.
Sofraya bereket serpiştiren ellerin,
Hüzün ekip gitti yüreğimin bozkırına,
Rüyaların gerçekliğinde sen,
Hayatın yalanlığında ben,
Kalakaldık özlem diyarının uçsuzluğunda.
Şimdi hangi yakarışla gözyaşı akıtayım,
Bazı insanlar vardır,
Nasıl hissettiğini bilmezsin,
Nasıl düşündüğünü,
Nasıl sevdiğini,
Nasıl sevildiğini anlayamadığın gibi.
Babam öyleydi mesela,
Bir gülüşünle şenlenir tüm harabeler,
Körelir umutsuzluk, yangınlar söner,
Karanlık, aydınlığın ardında döner,
Gündüz geceye gerek, bana sen lazımsın.
Kalemler kağıtlara sevda damlatır,
Ölçüsünü, miktarını sorma bilemem,
Hadsizce, hudutsuzca özlemekteyim,
Gel desen ardım sıra düşüp gelemem,
Sessizce, gidişini izlemekteyim.
Baş başa yaşıyorum onulmaz dertlerimle,
Aklında bir köşede kalsam kafidir.
Adımı unut eyvallah, beni unutma.
İnsan yaşar, insan ölür, insan fanidir.
Adımı unut eyvallah, beni unutma.
Aklını güzelliğinle yitiren benim.
Abdestini alıp evinden çıktı.
İmanı göğsünde, bir cesur adam.
Ardına dönüp son bir kez baktı.
Şehidlik düşünde, bir cesur adam.
Evlatlarını tek tek öpüp alnından.
Dünya kapısının önünden bizi de süpürür bir gün, Öldüğümüz kadar yaşamamış olarak,
Yada hiç olmayarak, toza toprağa karışırız.
Bu bir pazardır, geçenin uğradığı,
Kimi alır, kimi satar birtanem,
Sevda balçıktır düşenin çırpındığı,
Kimi çıkar, kimi batar birtanem.
Kiminin korkulu kabusu olur,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!