Hergün yollarına yüzüm sürdüğüm
Asi bir rüzgar gibi esip de geçtin
Her gece rüyayla gidip gördüğüm
Kalbimi loğlarla ezip de geçtin...
Bursa’da bir gece
Ve gidişine ağlayan içli bir yağmur
Dilsiz karanlıkların
Issız çığlıkları var siyaha
Vakit gece yarısını
Beyazı var, sarısı var, alı da
Tüm gülleri seviyorum ama ben
İstemem ki bu aşk kalsın yarıda
Bir sarmaşık gülü arıyorum ben
Her ne zaman ki kesilir gecenin sesi
Hep böyle geç vakit açar hüznün perdesi
Ve birden neden kesilir hecenin nefesi
Hep böyle geç vakit artar gönlün sendesi
İskenderun 10 Ekim 1998
Aslına dönüş
Buruşma bayramı mevsimi
Sarıyla turuncu kardeşliği
Toprakla buluşma
Özle bütünleşme
Soluşu gülün
Kalbimin söküklerini dikmem çok zaman aldı
Fakat hâlâ sürer çağıltısı iç kanamalarımın…
Ah… Mazi…
Sen deniz olsaydın;
Ben balık olurdum
Suyuna muhtaç…
Sen Leyla olsaydın;
Ben Mecnun olurdum
Dokunsam elim kanıyor...
Düşünsem zihnim yanıyor...
Yüreğime yüreğini adres bildiğimden beri…
Akıp durmaktayım sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!