Kaderi suçlamam boşu boşuna
Tanrı reva gördü ayrılıkları
Yalnızlık gitse de bazen hoşuma
Saptığım her yolda cam kırıkları…
Belki başka zamanda
Başka bir canda
Belki de birlikte
Aynı cihanda
Bulurum yüreğini
Yine şuramda...
Eğer ben Tanrı olsaydım;
Gözlerinin güzelliğine boyardım gökyüzünü
Kullarım üzüldüğü zaman
Gökyüzüne bakıp da unutsunlar hüzünü
Eğer ben Tanrı olsaydım;
Ruhuma aktığın ilk günden beri
Adımı durmadan andın mı sen de
İsmini demekten oldum serseri
Adımı durmadan andın mı sen de
Beklenen mevsimdir ömrüme sümbül
Savrulmuş bir aşkın resmidir gönül
Zamansız ötersin a deli bülbül
Solup hüzne dalar dökülür her gül
Kapıyı çalıp da gelince eylül
Bitti, acı çekmek istemem artık
Yorgun gözlerime, hiç bakmadan git…
Yolun açık olsun ‘Kal’ demem sana
Elini elimde bırakmadan git…
Durup dururken
Bir sürü düşmanım oldu şimdi
Seni sevdiğim için...
Beni seçtiğin için...
Adını dahi bilmediğim düşmanlarım!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!