Devler cüce… Cüceler dev…
Eller zincir… Yüzler aynı… Maske her yer…
Ölüm yer yer…
Sürgün ev…
…Pranga ev…
DOKU/N 1
Dokunsam elim kanıyor!
Düşünsem zihnim yanıyor!
Yüreğime yüreğini adres bildiğimden beri
‘’Her ayrılık bir har, her har bir ardır ömrüme…’’ Ali Asafoğulları
…
Ömrüne ve gönlüne yalnızca bir aşk sığdırmayan her kişi, eski sevgilidir…
Daha önce hiç işitmediğim
Eşsiz bir şarkının
Sözleri gibiydi gözlerin…
Güney rüzgârlarınca ılık
Ve kavurgandı ellerin…
Bu ne telaşe ey! İnsanlık?
Bu koşuşturmaca, bu gidiş nereye?
Ne vakit yitirdik onca eşsiz değeri?
Her gün biraz daha iğrençleşmek niye?
Tüketmek, yok etmek yarışınız, bir gün biter mi?
Aklınızın metaforlarında ‘iyilik’ kelimesi düşer mi?
Bu huzursuzluğunuzun,
Bu mutsuzluğunuzun
Yegâne sebebi ne biliyor musunuz?
Bildiğinizi sanmam!
Bütün bu kuraklığın, ayazın,
…..Uzundur hicrinden kara geceler
…..Bilmirem men gidim hara geceler
…..Vuruptur gabrime yara geceler
…..Ayrılık ayrılık aman ayrılık
…..Her bir dertten olar yaman ayrılık….
…… Bilmem, yakınlaştırır mı ki bu çaba?
…… Aramızdaki ‘ACABA’larla dolu mesafeleri!
...................
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!