Rüzgarlar esiyor dik dik göğsüme
Bulutlar darlandı yağmur yağacak
Bakışın damlıyor yorgun gönlüme
Masmavi gözlerin mahzunlaşarak
Sendeki o deniz beni boğacak...
Benimse gözlerim var, gözlerim…
Hayalinle dolan,
İyiyi gören, güzel bakan gözlerim!
Ve bu yüzden,
Gözlerindir, gözlerim!
Bebeklerin temiz gülüşlerine benziyorsun
Biliyor musun?
‘Acaba’ları olmayan bir berraklıkla
Gülücüklerle bezeniyor yüzün…
Çocukluğumun uçurtmalarına benziyorsun
Aslında çok şey istemez insan… ‘’Dünyalar benim olsun’’ demez!
Hani ‘Biri beni çok sevsin… Benim için yataklara düşsün… Yoluma ölsün!’ falan da değil… Hatta durmaksızın ‘seni seviyorum’ demesine dahi gerek yoktur…
Arada sırada, bir saat alarmının ötüşüyle değil, gönül verdiğimiz kişinin öpüşüyle uyanmaktır tek ihtiyacımız. Burnunuzun ucuna kondurulan, minik bir buseyle güne doğmak… Alnınızı okşayan sıcak yâr nefesiyle sabahı kucaklamak belki de…
Biliyorsun;
Aşk, bi tek sen demekti benim için
Yalnız seni çağrıştırırdı
Ve en çok biz'e yakışırdı
Evet… Sen…
İnan hiç hesapta, yoktu sevgili!
Apansız açıldı, kapı efkâra…
Şipşak donatıldı, çilingir sofra,
Bağdaşı kurup da çöktüm kenara…
‘’Aç ekmeği sever, fakirse para…’’
Kudrete el açar, hâlden fukara…
Yeni fotoğraflarını gördüm dün
Yüzün yıllara inat, değişmemiş hiç…
Bir elbise giymişsin,
Eteği yerde
Kolları kısa…
Beyaz…
Ürkek bir beyaz güvercin gibi
Uçup gittin...
Uzaklara
Çok uzaklara...
Pencerem boş kaldı
Gözlerim yolda..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!