Ali Osman Yılmaz Şiirleri - Şair Ali Osm ...

Ey giden yıl!
Nasıl dertlenmeyeyim senden?
Beni kendimden koparıp,
Gönlümü kaptırdın ‘O’ güzele,
Sonra acımadın bana,
Vurdun yerden yere.

Atımı dört nala,
Karanlıklar vadisine doğru,
Sürmekteyim.
Gün ışığı tükenene kadar,
Gecenin koynuna doğru,
Kapkara bir yalnızlığa,

Herkes bana bakıyor,
Bende herkese bakıyorum,
Ve boşluğa doğru,
Tekmeler atıyorum.
Gülüyor insanlar bana,
Bense öfkemi sallıyorum,

Levh’i Mahfuza kara kalemle yazılmış
Bir kara yazı ki hiç değiştirilemez
Herkes bakmakta yüzüme.bir garip şaşırmış
Meğer alnımda herkesin gördüğü alın yazımmış
Bakarım insanların yüzlerine merakla ben de
Yalnız benim alnıma mı kara yazı yazılmış?

Gitmemelisin artık,
Terk etmemelisin beni,
Karlar yağmalı şehre,
Dolmalı bütün sokaklar,
Kapanmalı tüm yollar,
Kimse terk etmemeli şehri,

Gel dedin,
Geldim.
Kapını çaldım,
Evde yoktun sevdiğim.
Kimbilir nerede?
Kimlerleydin?

Aylardır,
Uykusuzluğun sınırlarında,
Dolanıyorum bitkin.
Duyduğun sesler gecenin değil,
Kim haykırıyor sanıyorsun?
Çığlık çığlığa sokaklarda.

Mavi gözlerinde,yandığım güzel,
Çağırsam,gül bahçesine gelmen mi?
Ulu tanrım,güzelliği sana vermiş
Seni gören gönül,başkasını ister mi?

Kızıl gülden,Yüzüne al basmış,

Ayağına bağlamış,altından hızma,
Dediler aşık olma,o bey kızına,
Biner gider,ağa oğlunun atına,
Deli gönül,söz dinlemez,neyleyim.

Yüreğime ateş düştü yanarım,

Gözlerinin enginliğinde süzülmek
Derinliklerinde eriyip çözülmek
Benliğinin özünde köz olmak
Yanardağın olup ateşinde öz olmak
Senin sevdanın ateşinde yanıp har olmak